احمد بن ابی‌داوود

آشنایی اجمالی

احمد بن ابی‌داوود^[۱] از محدثان طبقه ششم است که در اسناد روایاتی از جمله کتاب الکافی واقع شده^[۲] و در سند چهار روایت دیگر نیز حضور دارد^[۳]. وی از محدثانی همچون عبدالله بن ابان، عبدالله بن عبدالرحمان، ابوحمزه و سعد بن عمر جلاب حدیث آموخته و روایت کرده است^[۴]. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان احمد بن محمد بن عیسی و عمر بن عبدالعزیز معروف به زحل می‌باشند^[۵].

نام وی در کتب رجالی قدما ذکر نشده و از راویان مجهول یا مهمل به حساب می‌آید؛ با این حال، وثاقت و یا حداقل حسن حال وی از راه‌های غیرمستقیم قابل اثبات است. به قرینه روایت احمد بن محمد بن عیسی اشعری از او که در نقل روایت بسیار سخت‌گیر بوده است^[۶] و قرار گرفتنش در اسناد روایات کتاب کامل الزیارات^[۷] و نیز با در نظر گرفتن محتوای روایاتش، اعتبار وی تأیید می‌شود^[۸].

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲

پانویس

↑ ر.ک: جامع الرواة، ج۱، ص۴۶۴؛ تنقیح المقال، ج۵، ص۲۶۰، ش۷۳۸؛ أعیان الشیعة، ج۲، ص۴۷۳؛ معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۴۰۸؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۲۴۸، ش۶۶۱.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۸، ص۲۴۵، به نقل از: الکافی، ج۳، ص۴۹۴، ح۱.
↑ ر. ک: کامل الزیارات، ص۷۹، ح۲؛ الکافی، ج۲، ص۳۱۴، ح۶ و ۵۶۰، ح۱۳، ج۳، ص۴۷۳، ح۲.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۸، ص۲۴۵؛ الکافی، ج۲، ص۵۶۰، ح۱۳، ج۳، ص۴۷۳، ح۲؛ کامل الزیارات، ص۷۹، ح۲.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۸، ص۲۴۵؛ الکافی، ج۲، ص۵۶۰، ح۱۳.
↑ مانند: أحمد بن محمد بن خالد...؛ و کان أحمد بن محمد بن عیسی أبعده عن قم ثم أعاده إلیها و اعتذر إلیه. و قال: وجدت کتابا فیه وساطة بین أحمد بن محمد بن عیسی و أحمد بن محمد بن خالد لما توفی مشی أحمد بن محمد بن عیسی فی جنازته حافیاً حاسراً، لیبرئ نفسه مما قذفه به؛ خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلی، ص۱۴-۱۵، ش۷.
و نیز: سهل بن زیاد أبو سعید الآدمی الرازی کان ضعیفاً فی الحدیث، غیر معتمد فیه. و کان أحمد بن محمد بن عیسی یشهد علیه بالغلو و الکذب و أخرجه من قم إلی الری؛ رجال النجاشی، ص۱۸۵.
↑ «حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَی وَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی دَاوُدَ عَنْ سَعِیدِ بْنِ عُمَرَ الْجُلَّابِ عَنِ الْحَارِثِ الْأَعْوَرِ قَالَ قَالَ عَلِیٌّ(ع) بِأَبِی وَ أُمِّی الْحُسَیْنَ الْمَقْتُولَ بِظَهْرِ الْکُوفَةِ وَ اللَّهِ کَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَی الْوُحُوشِ مَادَّةً أَعْنَاقَهَا عَلَی قَبْرِهِ مِنْ أَنْوَاعِ الْوَحْشِ یَبْکُونَهُ وَ یَرْثُونَهُ لَیْلًا حَتَّی الصَّبَاحِ فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ فَإِیَّاکُمْ وَ الْجَفَاءَ»؛ کامل الزیارات، ص۷۹، ح۲.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۴۱-۴۳.

[1] ر.ک: جامع الرواة، ج۱، ص۴۶۴؛ تنقیح المقال، ج۵، ص۲۶۰، ش۷۳۸؛ أعیان الشیعة، ج۲، ص۴۷۳؛ معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۷، ش۴۰۸؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۲۴۸، ش۶۶۱.

[2] تفسیر کنز الدقائق، ج۸، ص۲۴۵، به نقل از: الکافی، ج۳، ص۴۹۴، ح۱.

[3] ر. ک: کامل الزیارات، ص۷۹، ح۲؛ الکافی، ج۲، ص۳۱۴، ح۶ و ۵۶۰، ح۱۳، ج۳، ص۴۷۳، ح۲.

[4] تفسیر کنز الدقائق، ج۸، ص۲۴۵؛ الکافی، ج۲، ص۵۶۰، ح۱۳، ج۳، ص۴۷۳، ح۲؛ کامل الزیارات، ص۷۹، ح۲.

[5] تفسیر کنز الدقائق، ج۸، ص۲۴۵؛ الکافی، ج۲، ص۵۶۰، ح۱۳.

[6] مانند: أحمد بن محمد بن خالد...؛ و کان أحمد بن محمد بن عیسی أبعده عن قم ثم أعاده إلیها و اعتذر إلیه. و قال: وجدت کتابا فیه وساطة بین أحمد بن محمد بن عیسی و أحمد بن محمد بن خالد لما توفی مشی أحمد بن محمد بن عیسی فی جنازته حافیاً حاسراً، لیبرئ نفسه مما قذفه به؛ خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلی، ص۱۴-۱۵، ش۷.
و نیز: سهل بن زیاد أبو سعید الآدمی الرازی کان ضعیفاً فی الحدیث، غیر معتمد فیه. و کان أحمد بن محمد بن عیسی یشهد علیه بالغلو و الکذب و أخرجه من قم إلی الری؛ رجال النجاشی، ص۱۸۵.

[7] «حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَی وَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِی دَاوُدَ عَنْ سَعِیدِ بْنِ عُمَرَ الْجُلَّابِ عَنِ الْحَارِثِ الْأَعْوَرِ قَالَ قَالَ عَلِیٌّ(ع) بِأَبِی وَ أُمِّی الْحُسَیْنَ الْمَقْتُولَ بِظَهْرِ الْکُوفَةِ وَ اللَّهِ کَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَی الْوُحُوشِ مَادَّةً أَعْنَاقَهَا عَلَی قَبْرِهِ مِنْ أَنْوَاعِ الْوَحْشِ یَبْکُونَهُ وَ یَرْثُونَهُ لَیْلًا حَتَّی الصَّبَاحِ فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ فَإِیَّاکُمْ وَ الْجَفَاءَ»؛ کامل الزیارات، ص۷۹، ح۲.

[8] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۴۱-۴۳.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]