احمد بن عیسی کلابی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

احمد بن عیسی الکلابی (ابوالحریش)[۱] راوی حدیثی است که نامش تنها در سند یک روایت تفسیر کنز الدقائق به نقل از التوحید شیخ صدوق واقع شده است[۲]. وی از محدثانی همچون موسی بن اسماعیل، یحیی بن معاذ رازی و مؤمل بن اهاب حدیث آموخته و روایت کرده است[۳]. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان محمد بن احمد بن حمران قشیری[۴]، ابو محمد بن حیان ابوالشیخ و ابوبکر عبدالله بن یحیی طلحی می‌باشند.

نام این راوی در کتب رجالی قدما ذکر نشده و علمای رجال درباره جرح و تعدیل وی اظهار نظر نکرده‌اند؛ از این رو وی از راویان مجهول یا مهمل به شمار می‌آید. با این حال، او در اسناد روایات شیعه و سنی با عناوین گوناگون حضور داشته[۵] و با در نظر گرفتن کثرت استادان و شاگردانش می‌توان دریافت که از راویان شناخته‌شده بوده است.[۶]


منابع

پانویس

  1. ر.ک: مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۳۹۶، ش۱۳۲۷.
  2. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۵۸۶ - ۵۸۷، به نقل از: التوحید، ج۱، ص۲۸، ح۲۹.
  3. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۵۸۶؛ السنن الکبری، ج۲، ص۳۰؛ المعجم الأوسط، ج۲، ص۱۶۲ - ۱۶۳؛ شعب الإیمان، ج۱، ص۳۸۴ - ۳۸۵، ش۴۸۷؛ ج۲، ص۲۳۰، ح۱۶۰۸؛ تاریخ جرجان، ص۶۲، ش۳ و ۴۱۴، ش۷۲۷؛ تهذیب الکمال، ج۱، ص۲۷۹، ش۱۷ و ۲۸۵، ش۲۱؛ ج۲، ص۴۰۹، ش۳۴۰؛ ج۸، ص۱۵۸؛ ج۹، ص۸۸، ش۱۸۶۴؛ ج۱۵، ص۳۴۵، ش۳۴۴۴؛ ج۱۸، ص۲۳۲، ش۳۴۹۰؛ ج۲۳، ص۲۵، ش۴۶۵۲، ۶۱، ش۴۶۷۲، ۱۹۰، ش۴۷۲۷ و ۶۱۸، ش۴۸۸۶.
  4. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۵۸۶؛ السنن الکبری، ج۲، ص۳۰؛ شعب الإیمان، ج۱، ص۳۸۴ - ۳۸۵، ش۴۸۷، ج۲، ص۲۳۰، ح۱۶۰۸؛ إکمال الکمال، ج۳، ص۳۸؛ الأنساب، ج۴، ص۸۷؛ تاریخ جرجان، ص۶۲، ش۳، ص۴۱۴، ش۷۲۷؛ تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۸۳، ش۶۴۹۷.
  5. مانند: «أبوالحریش، احمد بن عیسی الکوفی»، صدوق، الأمالی، ص۲۹۸، ح۳۳۶؛ «أبوالحریش، احمد بن عیسی الکلابی»، صدوق، الأمالی، ص۴۷۰، ح۶۲۸؛ «أبوالحریش الکلابی»، السنن الکبری، ج۲، ص۳۰؛ «احمد بن عیسی، أبوالحریش الکلابی الکوفی»، المعجم الأوسط، ج۲، ص۱۶۲؛ «احمد بن عیسی، أبوالحریش الصوفی الکلابی الکوفی»، المعجم الصغیر، ج۱، ص۵۱؛ «أبوالحریش، احمد بن عیس»، شعب الإیمان، ج۲، ص۲۳۰؛ «أبوالحریش، احمد بن عیسی بن مخلد الکوفی»، الأنساب، ج۴، ص۸۷؛ «أبوالحریش الکلابی الکوفی»، تاریخ جرجان، ص۴۸۰؛ «احمد بن عیسی بن مخلد الکوفی أبوجعفر»، اکمال الکمال، ج۳، ص۴۲۱؛ «أبوالحویش احمد بن عیسی الکوفی»، معانی الأخبار، ص۳۲۵.
  6. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۲، ص۴۳۹-۴۴۱.