بحث:نبی
واژهشناسی
معنای لغوی
در معنای لغوی نبی چند احتمال وجود دارد:
- نبی از ریشه نبأ (= خبر) گرفته شده و به معنای کسی است که دارای خبر است و به دیگران خبرهایی را میرساند؛
- نبی از ریشه «نَبوَة» به معنای بلندی و ارتفاع گرفته شده و نبی به معنای شخصی است که از شانی والا و مقامی بلند برخوردار است؛
- نبی به معنای راه و طریق است و پیامبران را از آن جهت نبی گویند که راههای هدایت بشری به سوی خداوند هستند[۱].
معنای اصطلاحی
متکلمان در بیان معنای اصطلاحی نبی چنین آوردهاند: «نبی (پیامبر)، بشری است که برای هدایت انسانها برانگیخته شده است تا معارف الهی را بدون واسطه انسانی دیگر از خداوند گرفته، به مردم برساند»[۲].
پانویس
- ↑ جدی، مهدی، مقاله «حقیقت نبی»، فرهنگنامه کلام اسلامی، ص ۱۸۲.
- ↑ جدی، مهدی، مقاله «حقیقت نبی»، فرهنگنامه کلام اسلامی، ص ۱۸۲.