خباب پدر سائب

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

برخی منابع بدون اشاره به نسب و تبار او، بر اساس خبری که از وی نقل شده وی را از صحابه دانسته‌اند[۱]. از وی نقل شده که گفت: دیدم رسول خدا(ص) تکیه داده بود و از گوشت قطعه قطعه شده می‌خورد و از کوزه آب می‌نوشید[۲]. ابونعیم[۳]، انتساب وی به حجاز را درست نمی‌داند. ابن اثیر[۴]، نیز پس از اشاره به حجازی بودن وی و آوردن خبر یاد شده، به نام «خباب مولی فاطمة بنت عتبة بن ربیعه» اشاره کرده و اطلاعات مربوط به او و روایت مربوط به وضو[۵] را از قول برخی صحابه‌نگاران آورده و مصداق دو نام «خباب، پدر سائب» و «خباب مولی فاطمه بنت عتبة بن ربیعه» را یکی دانسته است. ابن حجر[۶]، به نقل از ابن منده (م ۳۹۵) خبر یاد شده را آورده، می‌گوید: این حدیث ناشناخته است و جز از این طریق آن را نمی‌شناسم. وی سپس به نظر ابونعیم[۷] اشاره کرده که می‌گوید: این خبر را از پدر عبدالله بن سائب نقل کرده‌اند. ابن حجر می‌افزاید: این بدان معناست که روایت از «سائب» است[۸] و مقتضای سخن بخاری نیز این است که وی همان «خباب مولی فاطمة بنت عتبه» باشد و از این رو ابن اثیر برای «خباب مولی فاطمه» شرح حال جداگانه ای نیاورده است. به هر حال، در تراجم و منابع حدیثی میان این دو و روایات آنان خلط‌هایی صورت گرفته و شناخت آنان را دشوار ساخته است. افزون‌تر آنکه خبر مربوط به وضو از افراد دیگری نیز روایت شده است.[۹]

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۲۲.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۲۳.
  3. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۱۳.
  4. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۵۰.
  5. ر.ک: خباب مولی فاطمه بنت عتبة بن ربیعه.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۲۳.
  7. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۱۳.
  8. ر.ک: سائب بن خباب.
  9. خانجانی، قاسم، مقاله «خباب پدر سائب»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۱۸.