خطبه ۱۳ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

این خطبه همانند بعضی از خطبه‌های قبل و بعد ناظر به داستان جنگ «جمل» است و اهل بصره را به خاطر آنکه چشم و گوش بسته، دنبال جاه‌طلبان سیاسی همچون «طلحه» و «زبیر» افتادند و نخستین شکاف را در صفوف مسلمین ایجاد کردند زیر شدیدترین ضربات سرزنش‌های خود قرار می‌دهد، به‌علاوه آن‌ها را به عذاب الهی در آینده تهدید می‌کند. باشد که درس عبرتی برای آنان گردد و در آینده از تکرار این گونه اعمال بپرهیزند[۱].

منابع

پانویس