خطبه ۶۷ نهج البلاغه
مقدمه
این سخن به طور کلّی مشتمل بر دو پاسخ است، از دو ادّعا در مسأله خلافت پیامبر(ص).
- نخست اینکه: در «سقیفه بنی ساعده» که گروهی از اصحاب برای تعیین خلیفه جمع شده بودند، بیآنکه به وصیت پیامبر(ص) در این باره توجّهی بشود، انصار خواهان خلافت شورایی بودند که یک نفر از آنها انتخاب شود و یک نفر از مهاجرین. امام(ع) با نکته لطیفی از حدیث پیامبر اکرم(ص) به آنها پاسخ میگویند.
- و دیگر: استدلالی است که مهاجرین برای شایستگی خود نسبت به امر خلافت داشتند. امام(ع) استدلال آنها را گرفته و با آن بر ضدّ خودشان استدلال میکند که اگر دلیل شما صحیح باشد، اهل بیت پیامبر(ص) به امر خلافت از شما سزاوارترند[۱].
