خطبه ۸۴ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

همان‌گونه که از عنوان خطبه، نمایان است امام(ع) می‌خواهد «عمرو بن عاص» را معرّفی کند، همان کسی که از دستیاران معروف «معاویه» بود، بلکه می‌توان گفت: ادامه خلافت معاویه و پیروزی‌های ظاهریش، در سایه شیطنت‌های او صورت گرفت و نفر دوم، یا به تعبیری، نفر اوّل در آن حکومت غاصب جبّار، محسوب می‌شد. با اینکه عبارات خطبه که در دست ماست، بسیار فشرده و کوتاه است، ولی‌ امام(ع) چنان ترسیم گویایی از این مرد خطرناک گمراه و گمراه کننده، ارائه فرموده که تقریبا همه روحیات و تاریخ زندگی این مرد را می‌توان در این آیینه دید و همچنین از راز و رمز همکاری تنگاتنگ او با «معاویه» آگاه شد. این نکته قابل ذکر است که امام(ع) این سخن را به بهانه گفتاری که «عمرو عاص» درباره آن حضرت بیان کرده و او را مزّاح و شوخ طبع معرّفی کرده، ایراد فرموده است[۱].

منابع

پانویس