ذریح

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱]، در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده است و می‌‌گوید: ابن فتحون[۲] از وی نام برده و گوید: در تفسیر آمده است که زیدالخیل طائی به رسول خدا(ص) عرض کرد: میان ما دو مرد است که یکی را ذریح می‌گویند...؛ سپس رسول خدا(ص) درباره آیه: ﴿يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَآ أُحِلَّ...[۳] حدیثی فرمود. ابن حجر[۴]، می‌گوید: من در کتاب الأخبار المنثوره از ابن درید این خبر را چنین یافتم که زیدالخیل از رسول خدا(ص) می‌‌پرسد که میان ما دو مرد به نام ذریح و ابوحدانه هستند که پنج سگ دارند که آهوان را شکار می‌کنند، حکم آنها چیست؟ سپس آیه یاد شده در این باره نازل شد. همچنین در تفسیر ابن ابی‌حاتم دیدم که نقل شده است که این آیه درباره عدی بن حاتم و زیدالخیل نازل شد؛ زیرا آنان خدمت رسول خدا(ص) آمدند و گفتند: ما مردمی هستیم که سگ و مرغان شکاری را شکار می‌‌کنیم و سگ‌های آل‌ذریح، گاو، الاغ و آهو شکار می‌‌کنند. سپس آن حضرت حدیث پیش گفته را فرمود و این موضوع دلالت بر آن دارد که «ذریح» تیره‌ای از قبیله طی است، نه نام مردی مشخص که امکان صحابی بودن او باشد.[۵]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۷.
  2. محمد بن خلف، م ۵۲۰.
  3. سوره مائده، آیه 4.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۷.
  5. خانجانی، قاسم، مقاله «ذریح»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۷۸.