ذکوان بن یامین نضیری
آشنایی اجمالی
وی از یهودیان بنینضیر بود و بنا بر قولی اسلام آورد. برخی منابع به نقل از ابناسحاق گفتهاند در غزوه تبوک (سال نهم)، ذکوان، ابولیلی و عبدالله بن مغفل را در حال گریستن دید و چون سبب گریه را از آن دو پرسید، گفتند: ما نزد رسول خدا(ص) آمده بودیم تا برای شرکت در جنگ چیزی به ما بدهد، اما او چیزی نداشت. ذکوان به آنان مرکب و زاد و توشه داد و آنان همراه رسول خدا(ص) برای جنگ حرکت کردند[۱]. برخی گفتهاند این حرکت دلالت بر مسلمان بودن ذکوان دارد؛ زیرا مسلمان را جز مسلمان برای جهاد یاری نمیکند[۲]. اما به نظر ابن حجر[۳]، این درست نیست؛ چراکه احتمال دارد ذکوان دشمنی را بر ضد دشمنش یاری کرده باشد. البته پدر وی، یامین بن عمیر را از صحابه دانستهاند[۴] و ابن حجر[۵]، به نقل از ابناسحاق داستان یاد شده را برای پدر وی، یامین نیز آورده است[۶].[۷]
جستارهای وابسته
- بنینضیر (قبیله)
- یامین بن عمیر (پدر)
منابع
پانویس
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۵۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۸.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۸.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۹.
- ↑ ر.ک: یامین بن عمیر بن کعب.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۵۰۲.
- ↑ نیز ر.ک: ابن هشام، السیرة النبویه، ج۴، ص۱۶۱.
- ↑ خانجانی، قاسم، مقاله «ذکوان بن یامین نضیری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۷۹.