زیاد باهلی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

بر اساس نسبتی که برای پسر وی، هرماس، آورده‌اند[۱]، نام پدر «زیاد»، «مالک» و از بنی‌باهله، از قیس عیلان بن مضر بود[۲]. با آنکه برخی منابع با نام «ابوهرماس» از وی یاد کرده‌اند[۳] اما به نظر نمی‌رسد «ابوهرماس» کنیه وی باشد. ابن حجر[۴]، در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده و می‌گوید: وی پدر هرماس بود. دارقطنی (م ۳۸۵) از طریق عمرو بن نابل از هرماس بن زیاد نقل کرده است که گفت: من همراه پدرم خدمت رسول خدا(ص) رسیدیم و آن حضرت پدرم را بر قبیله‌اش از باهله گماشت.

بسیاری از منابع از هرماس بن زیاد نقل کرده‌اند که گفت: من در حالی که کودکی کوچک بودم رسول خدا(ص) را دیدم در حالی که خطبه می‌خواند و پدرم مرا پشت خود روی شتر سوار کرده بود[۵]. ابن حجر[۶]، اسناد این خبر را صحیح دانسته است. بنا بر نقلی هرماس گوید: من در کودکی همراه پدرم خدمت رسول خدا(ص) رسیدم تا با آن تا با آن حضرت بیعت کنم، اما آن حضرت دست مرا رد کرد و با من بیعت نکرد[۷].[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۴۵۰.
  2. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۴۷.
  3. ر.ک: ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۳، ص۱۲۱۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۴۱.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۸۶.
  5. برای نمونه، ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۴۲ و ج۶، ص۷۷؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۸، ص۲۴۶؛ احمد بن حنبل، مسند، ج۳، ص۴۸۵.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۸۶.
  7. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۴۱.
  8. خانجانی، قاسم، مقاله «زیاد باهلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۰۶-۴۰۷.