آبار علی

این یک مقالهٔ خرد است. می‌توانید با گسترش آن به امامت‌پدیا کمک کنید.

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل آبار علی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

حضرت على(ع) در دوران غربت و انزوا از صحنۀ سیاسى پس از وفات پیامبر، بخشى از اوقات خود را به کار در باغ و مزرعه و حفر چاه و چشمه و آباد سازى زمین مى‌گذراند و آب آن چاه‌ها و چشمه‌ها را وقف فقرا مى‌کرد.^[۱] وقفنامه‌هاى حضرت براى صدقه قرار دادن آن چشمه‌ها و چاه‌هاى احداث شده در کتب تاریخ ثبت است. وى در منطقۀ ینبع نیز چاهى کند و چون به آب رسید، فورى وقفنامه‌اى نوشت و آن را صدقه براى زائران و فقیران قرار داد. در کامل مبرّد، موارد فراوانى از چاه‌ها و چشمه‌هاى احداث شده و موقوفات و صدقات على بن ابى طالب(ع)، را در مدینه، ینبع و جاهاى دیگر آورده که همه نشانگر تلاش اقتصادى و سازندۀ حضرت امیر از یک‌سو و بعد رسیدگى به محرومین از طریق موقوفات و صدقات از سوى دیگر است.^[۲].^[۳]

با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید: