بحث:صابر مولای بسام
آشنایی اجمالی
صابر از موالی (وابستگان یا بردگان آزاد شده) بصام بن عبدالله صیرفی بود.[۱] وی از راویان امام صادق(ع) به شمار میرفت و روایاتی از آن حضرت نقل کرده است.[۲] نجاشی (از علمای رجال شیعه) در کتاب فهرست خود از صابر نام برده و کتابی به او نسبت داده است.[۳]
نکته قابل توجه درباره صابر این است که نامش در برخی منابع به صورت «صابر مولی بصام» و در برخی دیگر به شکلهای متفاوتی مانند «صبار مولی ابی عبدالله» یا «صابر بن عبدالله بن بصام» آمده است.[۴] این تفاوتها به دلیل شیوه نگارش قدیمی و احتمال اشتباه در نسخهبرداری بوده است.
مولای صابر
بصام بن عبدالله صیرفی، مولای صابر، خود از اهالی کوفه و از موالی بنی اسد بود (یعنی اصالتاً عرب نبوده و به قبیله بنی اسد وابسته شده بود).[۵] او دارای کنیه ابوعبدالله بود و در منابع شیعه و اهل سنت روایاتی از او نقل شده است.[۶]
روایات و آثار
از صابر روایاتی در کتب حدیثی شیعه مانند کافی و تهذیب نقل شده است.[۷] کتابی نیز به او نسبت داده شده که از طریق ابوالصباح به دست ما رسیده است.[۸]
جایگاه علمی
درباره جایگاه علمی و اعتبار روایات صابر، در منابع رجالی کهن توثیق صریحی وجود ندارد.[۹] از این رو، دانشمندان رجالی معاصر در مورد اعتبار روایات او نظرات متفاوتی دارند.[۱۰]
پانویس
[۱] رجال النجاشی ۱/۴۴۹. [۲] الکافی ۳/۳۱۷. [۳] رجال النجاشی ۱/۴۴۹؛ رجال ابن داوود ۱۸۴. [۴] رجال البرقی ۴۷؛ تهذیب الاحکام ۲/۹۶. [۵] رجال النجاشی ۱/۴۴۹. [۶] جامع الرواة ۱/۴۰۴. [۷] الکافی ۳/۳۱۷؛ تهذیب الاحکام ۲/۹۶. [۸] رجال النجاشی ۱/۴۴۹؛ الذریعه ۶/۳۳۸. [۹] معجم رجال الحدیث ۹/۴۸. [۱۰] منتهی المقال ۴/۵؛ مستدرکات علم رجال الحدیث ۴/۲۲۶.