احمد بن حسن حسینی
آشنایی اجمالی
احمد بن الحسن الحسینی[۱]، از محدثان و راویان امامیمذهب در طبقه هشتم است، اگرچه نامش در کتب رجالی قدما به چشم نمیخورد. وی از اساتیدی همچون حسن بن علی الاطروش[۲] که او نیز از معتقدان به مذهب امامیه بوده[۳]، حدیث آموخته است. از میان شاگردان و راویانی که از او نقل حدیث کردهاند، محمد بن قاسم الاسترآبادی و حسن بن علی بن صالح الصوفی از شهرت بیشتری برخوردارند[۴].
در بررسی جایگاه روایی و اعتقادی وی، نقل روایات متعددِ باواسطه از امام رضا(ع) و امام جواد(ع)، امامی بودن او را تأیید میکند[۵]. در این میان، مواردی که به عنوان روایت بیواسطه او از امام حسن عسکری(ع)[۶] مطرح شده، صرفاً ناشی از تصحیف در سند روایات است[۷].
منابع
پانویس
- ↑ ر.ک: فهرست منتجب الدین، ص۲۱۴؛ أعیان الشیعة، ج۲، ص۵۰۹؛ تنقیح المقال، ج۵، ص۴۱۱، ش۸۸۳؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۲۸۳، ش۸۲۷.
- ↑ أبو محمد الأطروش ناصر الحق و الناصر الکبیر جد السیدین المرتضی و الرضی من قبل أمهما فاطمة بنت أبی محمد الحسن بن أحمد بن الحسن المذکور، و هو صاحب الدیلم، قال ابن أبی الحدید فی حقه: شیخ الطالبیین و عالمهم و زاهدهم و أدیبهم و شاعرهم، ملک بلاد الدیلم و الجبل و لقب بالناصر للحق و جرت له حروب عظیمة مع السامانیة، توفی بطبرستان سنة (۳۰۴) أربع و ثلاثمائة و ستة تسع و سبعون سنة؛ سفینة البحار، ج۲، ص۲۲۰؛ صدوق، الأمالی، ص۳۵۸، ح۴-۵؛ علل الشرائع، ج۱، ص۲۹۸، ح۲.
- ↑ ر.ک: رجال النجاشی، ص۵۷، ش۱۳۵.
- ↑ طوسی، الأمالی، ص۶۵۱، ح۱۳۵۲.
- ↑ ر.ک: صدوق، الأمالی، ص۳۵۸، ح۴؛ معانی الأخبار، ص۲۸۷، ح۱؛ عیون أخبار الرضا(ع)، ج۱، ص۲۷۴، ح۹؛ و....
- ↑ ر.ک: وسائل الشیعه، ج۲، ص۴۳۶، ح۲۵۷۳؛ عیون أخبار الرضا(ع)، ج۱، ص۲۹۷، ح۵۴.
- ↑ «حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الْأَسْتَرْآبَادِیُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ الْحُسَیْنِیُّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ النَّاصِرِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ الرِّضَا عَنْ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ(ع) قَالَ: سُئِلَ الصَّادِقُ(ع) عَنِ الزَّاهِدِ فِی الدُّنْیَا قَالَ:...»؛ صدوق، الأمالی، ص۳۵۸، ح۴-۵.
السید الشریف أبی محمد الناصر الکبیر الحسن بن علی بن الحسن بن علی المحدث بن عمر الأشرف بن السجاد(ع) المتوفی بأمل طبرستان سنة ۳۰۴؛ الذریعة، ج۲، ص۱۸۷، ش۶۹۹. - ↑ ر.ک: عمدة الطالب، ص۲۰۸. یادآوری میشود که شیخ عباس قمی در سفینة البحار (ج۲، ص۲۲۰) سن وی را ۷۹ ثبت کرده که اشتباه است؛ شاید نسخهای که از آن نقل کرده، به جای تسعون، سبعون در آن ثبت شده بود.
- ↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۱۳۸-۱۴۱.