مقدمه

جایی است بین مکه و منا - که به منا نزدیکتر است - و آن، بطحاء مکه و خیف بنی کنانه به شمار می‌رود[۱]. حدّش را برخی از جیحون تا منا و بعضی دیگر بین شعب عمرو تا شعب بنی کنانه گفته[۲]، دلیل نامگذاری «محصب» به این نام را، وجود سنگریزه در این مکان دانسته‌اند[۳]. محصب را همچنین محل رمی جمره گفته‌اند[۴]. ضمن آنکه برخی از جغرافی‌دانان معاصر نیز، محصب را مکانی بین منا تا منحنی برشمرده، منحنی را مرز محصب و ابطح دانسته‌اند. آنان در ادامه در ترسیم دقیق‌تر این موضع چنین عنوان کرده‌اند که فرد با خروج از منا، نخست به محصب وارد شده و سپس با ادامه مسیر، با تنگ شدن مسیر دره بین دو بر آمدگی، از این به بعد این دره نام «منحنی» به خود می‌گیرد[۵].

پانویس

  1. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۶۲.
  2. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۶۲.
  3. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۶۲.
  4. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۶۲.
  5. بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة ص۲۸۳.
بازگشت به صفحهٔ «محصب».