آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱] شرح حال وی را به ترجمه «ارقم جنی» ارجاع داده و در آنجا او را در شمار نه نفر از جنّیان نصیبین[۲] آورده است که آیاتی از قرآن را از رسول خدا(ص) شنیدند و آیه ﴿وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ[۳] درباره آنها نازل شد[۴]. البته در آنجا نام وی را «حسا» آورده که احتمال اشتباه یا حذف «نون» وجود دارد.[۵].

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۸.
  2. منطقه‌ای در جزیره، واقع در شمال عراق.
  3. «و (یاد کن) آنگاه را که گروهی از پریان را به سوی تو گرداندیم که به قرآن گوش فرا می‌دادند و چون نزد آن حاضر شدند (به هم) گفتند: خاموش باشید (و گوش فرا دهید!) آنگاه چون به پایان آمد به سوی قوم خود بازگشتند در حالی که (آنان را) بیم می‌دادند» سوره احقاف، آیه 29.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۱۹۸-۱۹۹.
  5. خانجانی، قاسم، مقاله «حسان جنی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۵۵.