عمر بن حصین
مقدمه
او شاعر قدرتمند خوارج بود و تنها قصیدۀ بلندی که از شعرای خوارج بجای مانده قصیدۀ پنجاه و سه بیتی اوست که در رثای ابوحمزه شاری سروده است. ابن ابی الحدید که همۀ آن قصیده را آورده میگوید: از لحاظ فصاحت از اشعار برگزیدۀ عرب است. قصیدۀ مزبور با این مطلع شروع میشود: هبت قبیل تبلج الفجر هند تقول و دمعها تجری[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ ابن ابی الحدید: شرح نهج البلاغه، ج ۵، ص۱۲۵
- ↑ جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۲۹.