قطع رحم
مقدمه
اسلام قطع رحم (بیتوجهی، تضییع حقوق، و قطع ارتباط متناسب و مورد انتظار با خویشان) را ممنوع کرده است. در تفسیر آیه ۲۷ سوره بقره[۱] که به دلیل عمومیت، قطع رحم را نیز شامل میگردد، آمده است: فاسقان پیوندهایی را که خدا دستور داده برقرار بماند، قطع میکنند، این پیوندها شامل پیوند خویشاوندی، پیوند دوستی، پیوندهای اجتماعی، پیوند و ارتباط با رهبران الهی و پیوند و رابطه با خداست و به این ترتیب نباید معنی آیه را به قطع رحم و زیر پا گذاشتن رابطههای خویشاوندی منحصر دانست؛ لذا بعضی از مفسران آن را به قطع رابطه با پیامبر و مؤمنان، یا قطع رابطه با پیامبران دیگر و کتب آسمانی آنها که خدا دستور پیوند با همه آنها را داده است، تفسیر کردهاند که پیداست این تفسیرها نیز بیان کننده بخشی از مفهوم کلی آیه است[۲].[۳]
مذمت قاطع رحم در گفتار پیامبر اعظم(ص)
- وارد نشدن به بهشت: قاطع رحم به بهشت نمیرود: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَاطِعُ رَحِمٍ»[۴].
- دوری از رحمت: رحمت خدا بر قومی که با خویشان خود قطع رابطه نموده است، فرود نمیآید: «إِنَّ الرَّحْمَةَ لَا تَنْزِلُ عَلَى قَوْمٍ قَاطِعِ رَحِمٍ»[۵].
- دیدن وبال قبل از مرگ: هر که با خویشاوند خود قطع رابطه کند یا قسم دروغ خورد، پیش از آنکه بمیرد و بال آن را میبیند: «مَنْ قَطَعَ رَحِمَاً أَوْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَاجِرةٍ رَأَى وَ بَالَهُ قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ»[۶].[۷]
منابع
پانویس
- ↑ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ؛ «همان کسان که پیمان با خداوند را پس از بستن آن میشکنند و چیزی را که خداوند فرمان به پیوند آن داده است میگسلند و در زمین تباهی میورزند، آنانند که زیانکارند» سوره بقره، آیه ۲۷.
- ↑ ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۵۵.
- ↑ شرفالدین، سید حسین، ارزشهای اجتماعی از منظر قرآن کریم، ص ۳۳۲.
- ↑ نهج الفصاحه، ح۲۵۳۳.
- ↑ نهج الفصاحه، ح۶۲۹.
- ↑ نهج الفصاحه، ح۲۹۰۹.
- ↑ برهانی، محمد جواد، سیره اجتماعی پیامبر اعظم، ص ۱۶۹.