←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
انس بن حارث بن نبیه بن کاهل بن عمرو بن صعب بن اسد بن خزیمه اسدی کاهلی از [[اصحاب]] جلیلالقدر [[رسول خدا]]{{صل}} و پدرش [[حارث بن نبیه|حارث]] نیز از [[اصحاب]] آن [[حضرت]] و از [[اصحاب صفه]] بود. [[انس بن حارث نبیه کاهلی|انس]] در جنگهای [[بدر]] و [[حنین]] و دیگر غزوههای [[رسول خدا]]{{صل}} شرکت داشت و [[اسلام]] را [[یاری]] کرد. او مردی صادق و مورد [[وثوق]] و از [[حسن نیت]] و [[سیرت]] برخوردار بود. وی پس از [[رحلت پیامبر اسلام]]{{صل}} ساکن [[کوفه]] شد و به [[نقل]] [[ابن داود]]، [[انس بن حارث نبیه کاهلی|انس]] از [[یاران]] و [[اصحاب]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[علی]] و [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{ع}} گردید<ref>اعیان الشیعه، ج۳، ص۴۹۹؛ تنقیح المقال، ج۱، ص۱۶۵؛ و ر.ک: اسد الغابه، ج۱، ص۱۲۳ و الاصابه، ج۱، ص۱۲۱</ref>. | [[انس بن حارث بن نبیه بن کاهل بن عمرو بن صعب بن اسد بن خزیمه اسدی کاهلی]] از [[اصحاب]] جلیلالقدر [[رسول خدا]]{{صل}} و پدرش [[حارث بن نبیه|حارث]] نیز از [[اصحاب]] آن [[حضرت]] و از [[اصحاب صفه]] بود. [[انس بن حارث نبیه کاهلی|انس]] در جنگهای [[بدر]] و [[حنین]] و دیگر غزوههای [[رسول خدا]]{{صل}} شرکت داشت و [[اسلام]] را [[یاری]] کرد. او مردی صادق و مورد [[وثوق]] و از [[حسن نیت]] و [[سیرت]] برخوردار بود. وی پس از [[رحلت پیامبر اسلام]]{{صل}} ساکن [[کوفه]] شد و به [[نقل]] [[ابن داود]]، [[انس بن حارث نبیه کاهلی|انس]] از [[یاران]] و [[اصحاب]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[علی]] و [[امام حسن]] و [[امام حسین]]{{ع}} گردید<ref>اعیان الشیعه، ج۳، ص۴۹۹؛ تنقیح المقال، ج۱، ص۱۶۵؛ و ر.ک: اسد الغابه، ج۱، ص۱۲۳ و الاصابه، ج۱، ص۱۲۱</ref>. | ||
او از جمله کسانی است که از [[رسول خدا]]{{صل}} [[نقل حدیث]] نموده که گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که میفرمود: "این فرزندم [[حسین]] - در حالی که [[حسین بن علی]] در دامان [[رسول خدا]]{{صل}} بود - در یکی از زمینهای [[عراق]] کشته میشود، هرکس آن زمان را [[درک]] کرد، باید یاریش نماید"<ref>{{متن حدیث|إِنَّ اِبْنِي هَذَا يَعْنِي اَلْحُسَيْنَ يُقْتَلُ بِأَرْضٍ مِنَ اَلْعِرَاقِ فَمَنْ أَدْرَكَهُ مِنْكُمْ فَلْيَنْصُرْهُ}}</ref>. | او از جمله کسانی است که از [[رسول خدا]]{{صل}} [[نقل حدیث]] نموده که گفت: از [[رسول خدا]]{{صل}} شنیدم که میفرمود: "این فرزندم [[حسین]] - در حالی که [[حسین بن علی]] در دامان [[رسول خدا]]{{صل}} بود - در یکی از زمینهای [[عراق]] کشته میشود، هرکس آن زمان را [[درک]] کرد، باید یاریش نماید"<ref>{{متن حدیث|إِنَّ اِبْنِي هَذَا يَعْنِي اَلْحُسَيْنَ يُقْتَلُ بِأَرْضٍ مِنَ اَلْعِرَاقِ فَمَنْ أَدْرَكَهُ مِنْكُمْ فَلْيَنْصُرْهُ}}</ref>. | ||