پیروزی در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

پیروزی در معارف و سیره حسینی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۳

۲ بایت اضافه‌شده ، ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲

جز

جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۷٬۵۰۵

ویرایش

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[پیروزی در قرآن]] - [[پیروزی در فقه سیاسی]] - [[پیروزی در معارف و سیره حسینی]]| پرسش مرتبط  = }}
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
 [[پیروزی]] و [[گشایش]]، در قاموس [[عاشورا]]، "[[فتح]]"، تن‌ها [[پیروزی]] نظامی نیست، بلکه [[بیدارگری]] [[امّت]] و [[احیاء]] [[ارزش‌ها]] و ماندگاری نام و بالاتر از همه "عمل به [[تکلیف]]"[[پیروزی]] است، هر چند بصورت ظاهر، [[شکست]] نظامی پیش آید.
-[[هدف]] [[سید الشهدا]]{{ع}}، [[نجات]] [[دین]] از نابودی و رسواگری [[ستم]] و [[باطل]] بود و این [[هدف]] تحقق یافت، پس آن [[حضرت]] [[پیروز]] شد، هر چند به قیمت [[شهادت]] خود و یارانش و [[اسارت]] [[اهل بیت]]. پس از [[عاشورا]]، [[آرمان]] [[حسینی]] زنده ماند و پیروانی یافت و [[حادثه کربلا]]، تأثیر خود را در نسل‌ها و قرن‌های بعد، باقی گذاشت و منشأ حرکت‌ها و نهضت‌ها شد. این خود یک [[پیروزی]] بزرگ است. [[امام سجاد]]{{ع}} نیز در پاسخ به "[[ابراهیم بن طلحه]]" که در [[مدینه]] از آن [[حضرت]] پرسید: چه کسی غالب شد؟ فرمود: هنگام [[اذان]]، معلوم می‌شود که چه کسی [[پیروز]] شد<ref>امالی، شیخ طوسی، ص۶۶؛ الامام زین العابدین، مقرم، ص۳۷۰؛ ({{عربی|اذا دخل وقت الصلاه فأذن و اقم، تعرف من الغالب}}).</ref>. این اشاره به همان بقاء [[مکتب]] و [[دین]] [[رسول الله]] در سایۀ [[نهضت حسینی]] است.
+[[هدف]] [[سید الشهدا]] {{ع}}، [[نجات]] [[دین]] از نابودی و رسواگری [[ستم]] و [[باطل]] بود و این [[هدف]] تحقق یافت، پس آن [[حضرت]] [[پیروز]] شد، هر چند به قیمت [[شهادت]] خود و یارانش و [[اسارت]] [[اهل بیت]]. پس از [[عاشورا]]، [[آرمان]] [[حسینی]] زنده ماند و پیروانی یافت و [[حادثه کربلا]]، تأثیر خود را در نسل‌ها و قرن‌های بعد، باقی گذاشت و منشأ حرکت‌ها و نهضت‌ها شد. این خود یک [[پیروزی]] بزرگ است. [[امام سجاد]] {{ع}} نیز در پاسخ به "[[ابراهیم بن طلحه]]" که در [[مدینه]] از آن [[حضرت]] پرسید: چه کسی غالب شد؟ فرمود: هنگام [[اذان]]، معلوم می‌شود که چه کسی [[پیروز]] شد<ref>امالی، شیخ طوسی، ص۶۶؛ الامام زین العابدین، مقرم، ص۳۷۰؛ ({{عربی|اذا دخل وقت الصلاه فأذن و اقم، تعرف من الغالب}}).</ref>. این اشاره به همان بقاء [[مکتب]] و [[دین]] [[رسول الله]] در سایۀ [[نهضت حسینی]] است.
-خود [[ابا عبدالله]] الحسین{{ع}} نیز فرموده است: {{متن حدیث|أَرْجُو أَنْ يَكُونَ خَيْراً مَا أَرَادَ اللَّهُ بِنَا قُتِلْنَا أَمْ ظَفِرْنَا}}!<ref>اعیان الشیعه، ج۱، ص۵۹۷.</ref> امیدوارم آنچه [[خداوند]] برای ما [[اراده]] کرده است، [[نیکو]] باشد، چه کشته شویم، چه [[ظفر]] یابیم.
+خود [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} نیز فرموده است: {{متن حدیث|أَرْجُو أَنْ يَكُونَ خَيْراً مَا أَرَادَ اللَّهُ بِنَا قُتِلْنَا أَمْ ظَفِرْنَا}}!<ref>اعیان الشیعه، ج۱، ص۵۹۷.</ref> امیدوارم آنچه [[خداوند]] برای ما [[اراده]] کرده است، [[نیکو]] باشد، چه کشته شویم، چه [[ظفر]] یابیم.
-با این دیدگاه، [[انسان]] حقجو و فداشدۀ در [[راه]] [[دین]] و [[خدا]]، همیشه [[پیروز]] است و به "احدی الحسنیین" [[دست]] می‌یابد و هر که از مسیر [[یاری]] [[حق]] کنار بود، هر چند [[جان]] سالم هم به در برده باشد، کامیاب و [[پیروز]] نیست. این نیز تعلیمی است که [[سید الشهدا]]{{ع}} در نامه‌ای که به "[[بنی هاشم]]" نوشت، به آن اشاره فرمود: {{متن حدیث|مَنْ لَحِقَ بِي اسْتُشْهِدَ وَ مَنْ لَمْ يَلْحَقْ بِي لَمْ يُدْرِكِ الْفَتْحَ}}<ref>کامل الزیارات، ص۷۵.</ref>. هر کس به ما بپیوندد، [[شهید]] می‌شود، و هر که از [[پیوستن]] به ما بازماند، به "[[فتح]]" نمی‌رسد. [[پیروزی]] نظامی معمولا با غلبۀ نظامی دیگری از بین می‌رود؛ ولی [[پیروزی]] آرمانی، بخصوص وقتی همراه با فداکاری‌های [[عظیم]] و [[مظلومیّت]] باشد، در [[وجدان]] بشری اثر ماندگارتری باقی می‌گذارد و همیشه از میان نسل‌ها، حامیانی برای ایدۀ خود پیدا می‌کند.
+با این دیدگاه، [[انسان]] حقجو و فداشدۀ در [[راه]] [[دین]] و [[خدا]]، همیشه [[پیروز]] است و به "احدی الحسنیین" [[دست]] می‌یابد و هر که از مسیر [[یاری]] [[حق]] کنار بود، هر چند [[جان]] سالم هم به در برده باشد، کامیاب و [[پیروز]] نیست. این نیز تعلیمی است که [[سید الشهدا]] {{ع}} در نامه‌ای که به "[[بنی هاشم]]" نوشت، به آن اشاره فرمود: {{متن حدیث|مَنْ لَحِقَ بِي اسْتُشْهِدَ وَ مَنْ لَمْ يَلْحَقْ بِي لَمْ يُدْرِكِ الْفَتْحَ}}<ref>کامل الزیارات، ص۷۵.</ref>. هر کس به ما بپیوندد، [[شهید]] می‌شود، و هر که از پیوستن به ما بازماند، به "[[فتح]]" نمی‌رسد. [[پیروزی]] نظامی معمولا با غلبۀ نظامی دیگری از بین می‌رود؛ ولی [[پیروزی]] آرمانی، بخصوص وقتی همراه با فداکاری‌های [[عظیم]] و [[مظلومیّت]] باشد، در [[وجدان]] بشری اثر ماندگارتری باقی می‌گذارد و همیشه از میان نسل‌ها، حامیانی برای ایدۀ خود پیدا می‌کند.
 این دیدگاه و برداشت نسبت به "[[فتح]]"، [[انسان]] [[مبارز]] را همواره [[امیدوار]]، با [[انگیزه]] و با [[نشاط]] قرار می‌دهد. [[امام خمینی]] فرمود: "ملّتی که [[شهادت]] برای او [[سعادت]] است [[پیروز]] است... ما، در کشته شدن و کشتن پیروزیم..."<ref>صحیفه نور، ج۱۳، ص۶۵.</ref>. و مگر [[پیروزی خون بر شمشیر]]، چیزی جز این است؟"[[محرم]]"، مصداق روشن این نوع [[پیروزی]] است. [[امام خمینی]]"ره"در این باره نیز می‌فرماید: "ماهی که [[خون]] بر [[شمشیر]] [[پیروز]] شد، ماهی که [[قدرت]] [[حق]]، [[باطل]] را تا ابد محکوم و داغ باطله بر جبهۀ [[ستمکاران]] و حکومت‌های [[شیطانی]] زد، ماهی که به نسل‌ها در طول [[تاریخ]]، [[راه]] [[پیروزی]] بر سر نیزه را آموخت... ماهی که باید مشت گره کردۀ آزادیخواهان و [[استقلال]] طلبان و [[حق]] گویان بر تانک‌ها و مسلسل‌ها و [[جنود]] [[ابلیس]] [[غلبه]] کند و کلمۀ [[حق]]، [[باطل]] را محو نماید"<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۲۲۵.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۶۶.</ref>.