استخاره در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

| موضوع مرتبط = استخاره

| عنوان مدخل  = [[استخاره]]

| پرسش مرتبط  =  

}}

[[استخاره]]، در لغت به‌معنای خواستار [[گزینش]] [[بهترین]] از دو امر یا امور، شدن است. یعنی از کسی خواستن که [[بهترین]] را برای خواستار، [[انتخاب]] کند. [[استخاره]] که در [[کتب حدیث]] [[شیعه]] و [[سنی]] به [[حد]] [[تواتر]] از [[معصومین]] رسیده، نوعی [[دعا]] و درخواست است از [[بنده]]، به درگاه [[خداوند]] در مورد تردد در امری که دارای وجوه متعدد باشد و یا تردد در انجام دادن و انجام ندادن امری و او از [[خداوند]] می‌خواهد که آن‌چه به خیر و [[صلاح]] او است در [[دل]] او اندازد و تصمیمش را بدان [[استوار]] دارد و آن را برایش میسر و ممکن سازد.

در منابع [[شیعه]] از [[امام صادق]] {{ع}} و آن [[حضرت]] از پدرش [[روایت]] نموده که می‌فرمود: ما [[استخاره]] را آن‌چنان می‌آموختیم که سوره‌های [[قرآن]] را<ref>بحارالانوار، ج ۹۱، ص ۲۲۴. </ref>.  

[[صاحب جواهر]] فرموده: استخاره‌ای به [[امام مهدی|حضرت قائم]] {{ع}} نسبت داده می‌شود. آن است که بعد از قرائت [[دعا]]، یک قبضه از [[تسبیح]] را بگیر و هشت هشت جدا کن. اگر یکی باقی ماند، فی الجمله [[نیک]] است، اگر دو تا باقی ماند، یک [[نهی]] است، اگر سه تا ماند، [[اختیار]] دارد -چون فعل و ترک آن مساوی است- و اگر چهار تا ماند، دو [[نهی]] است از آن، اگر پنج تا ماند، بعضی گفته‌اند که [[رنج]] دارد و بعضی گفته‌اند که در آن ملامت است. اگر شش تا ماند، نهایت خوب است و باید تعجیل در آن کرد، و اگر هفت تا ماند، حکمش مثل پنج تا است و اگر هشت تا ماند، چهار [[نهی]] از آن است<ref>مفاتیح الجنان، باب دوم (حاشیه کتاب مفاتیح)</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۹۵.</ref>.

* [[استخاره‌ای که به امام مهدی نسبت داده می‌شود چیست؟ (پرسش)]]