عبدالله بن احمد بلخی حنفی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[عبدالله بن احمد بلخی حنفی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}

ابوالقاسم کعبی که از رؤسا و بزرگان [[تفکر]] اعتزالی بود، زمانی در مجلس [[ابواحمد یحیی بن علی]] که محل [[اجتماع]] [[متکلمین]] بود، حضور یافت و مورد [[تعظیم]] و [[تکریم]] حاضران قرار گرفت و با فردی [[یهودی]] در باب [[نسخ]] [[شرع]] به [[مناظره]] نشست. <ref>الفهرست (الندیم) ۲۱۹. </ref> در این [[زمان]]، [[عقیده]] [[اشعری]] بر [[جامعه]] [[حاکم]] شده بود و چون [[بلخی]] [[معتقد]] بود [[خداوند متعال]] دارای [[اراده]] نیست و همه [[افعال]] و کارهایی که واقع می‌‌شود، بدون خواست و [[اراده الهی]] است، <ref>وفیات الاعیان ۳ / ۴۵. </ref> از سوی [[عالمان]] [[اشعری]] به [[کفر]] متهم شد. به همین دلیل برخی رجال‌شناسان، او را [[غیرموثق]] دانسته‌اند. در مقابل، بزرگانی همانند [[ابوحیان توحیدی]] به توصیف و [[تمجید]] او پرداخته و او را [[عالمی]] [[امانتدار]] و محدثی [[موثق]] قلمداد کرده‌اند. <ref>لسان المیزان ۳ / ۲۵۵.</ref> وی از متکلمان معتزلۀ بغداد (برحسب خبر [[خطیب بغدادی]])<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۹، ص۳۸۴.</ref> و از متکلمان و مفسران شیعه (برحسب استنباط‍ [[آقا بزرگ تهرانی]]<ref>ر. ک: آقا بزرگ تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۳۱۰، رقم ۱۳۱۷، پاورقی.</ref> و خبر دائرة المعارف تشیّع)<ref>صدر حاج سید جوادی، دائرة المعارف تشیع، ج۴، ص۴۹۵. برای آگاهی از برخی خصوصیات وی نیز ر. ک: داوودی، طبقات المفسرین، ج۱، ص۲۲۲ و ۲۲۳، رقم ۲۱۶؛ نویهض، معجم المفسرین، ج۱، ص۳۰۳؛ حاج خلیفة، کشف الظنون، ج۱، ص۴۴۱.</ref>