شهادت امام سجاد: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

دوران [[امامت امام زین العابدین]]{{ع}} با [[حکومت]] [[پنج تن]] از [[حاکمان غاصب]] [[اموی]] هم‌زمان شد<ref>حاکمان این دوره عبارت‌اند: یزید بن معاویه (حک: ۶۰ - ۶۴ق)، معاویة بن یزید (حک: ۶۴ق چهل روز یا چهار ماه)، مروان بن حکم (حک: ۶۵ق - بیش از نُه ماه)، عبد الملک مروان (حک: ۶۵ - ۸۶ق) و ولید بن عبدالملک (حک: ۸۶ - ۹۶ق).</ref>. هرچند [[امام]] کوشید با کمترین حساسیت، زیرساخت‌های [[عقیدتی]] [[جامعه]] را تصحیح کند، ولی افشاگری‌های [[حضرت]] و [[مشاهده]] [[نفوذ]] [[فکری]] و [[معنوی]] [[امام سجاد]]{{ع}} برای حکومت آسان نبود. چنان که منابع متأخر روایتی از [[ابن شهاب زهری]] نقل کرده‌اند که ولید می‌گفت: تا وقتی [[علی بن الحسین]]{{ع}} زنده است [[راحتی]] ندارم<ref>حکیم، اعلام الهدایه، ج۶، ص۸۶.</ref>. از این رو، فشارهای گوناگونی بر آن حضرت و [[نزدیکان]] ایشان [[اعمال]] شد تا اینکه حضرت به دست [[ولید بن عبدالملک]]<ref>صدوق، الاعتقادات، ص۹۸.</ref>، یا برادرش هشام<ref>مجلسی، بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۵۱ - ۱۵۳.</ref> [[مسموم]] و [[شهید]] شد. بنا بر [[روایت]] [[سعید بن مسیب]] هیچ مرد و زنی و [[انسان]] خوب و [[بدی]] نبود، مگر اینکه در [[تشیع]] جنازه امام سجاد{{ع}} حاضر شد و هنگام [[نماز]] بر او [[تکبیر]] از [[آسمان]] و [[زمان]] شنیده شد<ref>طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۱، ص۳۳۴.</ref>. آن [[حضرت]] در [[قبرستان بقیع]] در کنار [[مرقد]] [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} [[دفن]] شد.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۲۰۸.</ref>