حبیب بن عمرو (غیر منسوب ۲): تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[حبیب بن عمرو در تاریخ اسلامی]] - [[حبیب بن عمرو در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}

* حبیب یکی از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}}است که در [[کوفه]] ساکن بود و هنگام [[شهادت]] [[حضرت]] بر بالین آن [[امام همام]] حاضر بود و با [[حضرت]] مطالبی گفت و گو کرد.

* حبیب می‌گوید: در موقعی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} ضربت خورد و در بستر [[شهادت]] قرار گرفت به خدمتش شرفیاب شدم و عرض کردم: ای [[امیرمؤمنان]]، این جراحت چیزی نیست و برای شما باکی نخواهد داشت، در این موقع [[امام]] {{ع}} خطاب به من فرمود: "ای حبیب! به [[خدا]] قسم ساعتی بیش نمی‌پاید که از شما جدا خواهم شد"<ref>{{متن حدیث|يَا حَبِيبُ أَنَا وَ اللَّهِ مُفَارِقُكُمُ السَّاعَةَ}}</ref>. حبیب می‌گوید: در این هنگام من گریستم و [[ام کلثوم]] هم که در کنار [[امام]] {{ع}} نشسته بود، گریست. [[حضرت]] به [[ام کلثوم]] فرمود: "دخترم چرا [[گریه]] می‌کنی؟" عرض کرد: برای این که به زودی از ما جدا می‌شوی. [[امام]] {{ع}} فرمود: "ای دخترم [[گریه]] نکن که به [[خدا]] [[سوگند]]، اگر آنچه را که من می‌بینم، تو هم می‌دیدی، هرگز نمی‌گریستی"<ref>{{متن حدیث|يَا بُنَيَّةِ لَا تَبْكِيِنَّ فَوَ اللَّهِ لَوْ تَرَيْنَ مَا يَرَى أَبُوكِ مَا بَكَيْتِ}}</ref>.

* حبیب می‌گوید: از [[حضرت]] پرسیدم: ای [[امیرمؤمنان]]! مگر چه می‌بینید؟ فرمود: "ای حبیب! [[فرشتگان]] [[آسمان]] (و) [[زمین]] را در پی هم میبینم، و [[انبیای الهی]] را که منتظرند تا مرا ببینند و این هم برادرم [[محمد]]، [[رسول خدا]] {{صل}} است که نزد من نشسته و میفرماید: ای [[علی]]! پیش ما بیا، عالمی که در [[انتظار]] توست، برایت بسی بهتر از جهانی است که در آن هستی"<ref>{{متن حدیث| يَا حَبِيبُ أَرَى مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ وَ النَّبِيِّينَ بَعْضَهُمْ فِي أَثَرِ بَعْضٍ وُقُوفاً إِلَى أَنْ يَتَلَقَّوْنِي وَ هَذَا أَخِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص جَالِسٌ عِنْدِي يَقُولُ اقْدَمْ فَإِنَّ أَمَامَكَ خَيْرٌ لَكَ مِمَّا أَنْتَ فِيهِ}}</ref>.

* همو می‌گوید: من هنوز خارج نشده بودم که چشم‌های [[حضرت]] روی هم آمد و [[جان]] به [[جان]] ‌آفرین [[تسلیم]] و [[روح]] بلندش به [[ملکوت]] اعلی پیوست<ref>امالی صدوق، مجلس ۵۲ ح۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۰-۳۶۱.</ref>

* حبیب در ادامه [[حدیث]] فوق [[نقل]] می‌کند: فردای آن روز که [[حضرت علی]] {{ع}} به [[شهادت]] رسید، [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} بر [[منبر]] ایستاد و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] درباره [[مقام]] و [[منزلت امام]] [[علی]] {{ع}} [[خطبه]] خواندند و چنین گفتند: "ای [[مردم]]، در این [[شب]] بود که [[قرآن]] نازل شد، و در این [[شب]] بود که [[عیسی بن مریم]] (به [[آسمان]]) بالا رفت، و در این [[شب]] [[یوشع بن نون]] کشته شد، و در این [[شب]] [[امیرمؤمنان]] پدرم از [[دنیا]] رفت، به [[خدا]] [[سوگند]] هیچ کدام از اوصیای [[پیامبران]] گذشته پیش از پدرم به [[بهشت]] نروند و به دیگران، و [[مقام]] و [[منزلت]] او چنان بود که هرگاه [[رسول خدا]] {{صل}} او را به [[جبهه]] جهادی میفرستاد، [[جبرئیل]] از سمت راست و [[میکائیل]] از سمت چپ همراه او [[نبرد]] میکردند، و هیچ [[درهم]] و دیناری از او به جای نمانده جز هفتصد [[درهم]] که از [[حقوق]] خود پس‌انداز کرده بود تا خادمی برای [[خانواده]] خود بخرد"<ref>{{متن حدیث|أَيُّهَا النَّاسُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ نَزَلَ الْقُرْآنُ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ رُفِعَ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ {{ع}} وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ قُتِلَ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ وَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ مَاتَ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} وَ اللَّهِ لَا يَسْبِقُ أَبِي أَحَدٌ كَانَ قَبْلَهُ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ إِلَى الْجَنَّةِ وَ لَا مَنْ يَكُونُ بَعْدَهُ وَ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} لَيَبْعَثُهُ فِي السَّرِيَّةِ فَيُقَاتِلُ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَ مَا تَرَكَ صَفْرَاءَ وَ لَا بَيْضَاءَ إِلَّا سَبْعَمِائَةِ دِرْهَمٍ فَضَلَتْ مِنْ عَطَائِهِ كَانَ يَجْمَعُهَا لِيَشْتَرِيَ بِهَا خَادِماً لِأَهْلِهِ...}}؛ امالی صدوق، مجلس ۵۲، ح۴.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۳۶۱-۳۶۲.</ref>