شروط امامت در معارف و سیره سجادی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن حدیث|وَ وَرَّثْتَنَا عِلْمَهُ مُفَسَّراً}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای 42، فراز 5.</ref> [[علم]] [[تفسیر قرآن]] از ویژگی‌ و [[شئون امامت]] است و این [[علم]] به ایشان اختصاص دارد؛ {{متن حدیث|«وَ عَلَى آلِهِ الْخُزَّانِ لَهُ}}. {{متن حدیث|خَزَنَةَ عِلْمِکَ}} این بیان از [[علم امام]] و منبع آنکه به بیان این [[دعا]] از جانب خداست، برای [[علم امام]]، ویژگی‌های را برمی‌شمارد مانند؛ [[الهی]] بودن، [[عصمت]] [[علم]] ایشان از [[خطا]]؛ زیرا که از جانب خدایی‌ است که در او [[خطا]] و [[اشتباه]] راه ندارد و در [[هدایت]] و [[سعادت بشر]] نقش دارد و لذا باید با توجه به مبداء [[علم]] و غایت آن، باید برکناره از هر گونه [[خطا]] و اشتباهی باشد. راه [[شناخت امام]] نیز به این واسطه امکان می‌یابد، همانطور که خود [[امام]] به آن اشاره نموده‌اند و این ویژگی را مایه [[قدرت]] و [[برتری]] [[استدلال]] حقانیت خویش {{متن حدیث|وَ فَضَّلْتَنَا عَلَى مَنْ جَهِلَ عِلْمَهُ، وَ قَوَّیْتَنَا عَلَیْهِ لِتَرْفَعَنَا فَوْقَ مَنْ لَمْ یُطِقْ حَمْلَهُ}}<ref>صحیفه سجادیه، دعای 42، فراز 5.</ref> برشمرده‌اند<ref>مقاله امامت در صحیفه سجادیه، ناصر باقری بیدهندی، نشریه مطالعات اهل بیت شناسی، شماره2، بهار و تابستان 94.</ref>.