نظام عبادی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۴
، ۱۳ دسامبر ۲۰۲۳←منابع
جز (جایگزینی متن - 'واحدی' به 'واحدی') |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۵۲: | خط ۵۲: | ||
[[انس با خدا]] و [[تسلیم]] در مقابل او<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در دیدار با مردم، ۲۳ رمضان، ۳۰/۱/۱۳۶۹.</ref>. | [[انس با خدا]] و [[تسلیم]] در مقابل او<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در دیدار با مردم، ۲۳ رمضان، ۳۰/۱/۱۳۶۹.</ref>. | ||
[[مبارزه]] با مشتهیات [[نفسانی]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در خطبههای نماز جمعه، ۱۲/۱۰/۱۳۷۶.</ref>.<ref>[[ابوالحسن غفاری|غفاری، ابوالحسن]]، [[نظام عبادی اسلام - غفاری (مقاله)|مقاله «نظام عبادی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱]] ص ۵۰۴.</ref> | [[مبارزه]] با مشتهیات [[نفسانی]]<ref>حضرت آیتالله خامنهای، بیانات در خطبههای نماز جمعه، ۱۲/۱۰/۱۳۷۶.</ref>.<ref>[[ابوالحسن غفاری|غفاری، ابوالحسن]]، [[نظام عبادی اسلام - غفاری (مقاله)|مقاله «نظام عبادی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱]] ص ۵۰۴.</ref> | ||
==[[نظام عبادی]]== | |||
[[عبادت]] و [[پرستش]] [[خداوند یکتا]] و ترک پرستش هر موجود دیگر، یکی از اصول تعلیمات [[پیامبران الهی]] است. [[تعالیم]] هیچ [[پیامبری]] خالی از عبادت نبوده است. [[دین اسلام]] نیز عبادت را سرلوحه همه تعلیمات خود قرار داده است و صددرصد مورد [[تأیید]] [[اسلام]] و جزء متون آن بهشمار میآید<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲۳، ص۱۱۴.</ref>. اگر عبادت درست باشد، تعلیمات [[اخلاقی]] و [[اجتماعی]] هم درست خواهد بود و [[واقعیت]] پیدا میکند. نمیتوان کسی را پیدا کرد که در مسائل اخلاقی و اجتماعی [[مسلمان]] خوبی باشد، ولی در مسائل [[عبادی]] مسلمان خوبی نباشد<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲۱، ص۱۹۷.</ref>. البته برخلاف [[ادیان]] دیگر، عبادت در اسلام به صورت یک سلسله تعلیمات جدای از [[زندگی]] که صرفاً به دنیای دیگر تعلق دارد نیست، بلکه عبادتهای [[اسلامی]] با فلسفههای زندگی توأم بوده و در متن زندگی قرار دارد. | |||
گذشته از عبادتهایی که به صورت مشترک و [[همکاری]] دستهجمعی انجام میگیرد مانند [[حج]]، [[جهاد]] و... عبادتهای فردی نیز به گونهای شکل داده شده است که دربرگیرنده انجام پارهای از [[وظایف]] زندگی است. [[نماز]] که [[مظهر]] کامل اظهار [[عبودیت]] و [[بندگی]] است در اسلام چنان شکل خاصی یافته است که حتی فردی که میخواهد در گوشه [[خلوت]] به [[تنهایی]] نماز بخواند خودبهخود به انجام پارهای از وظایف اخلاقی و اجتماعی از قبیل [[نظافت]]، [[احترام به حقوق]] دیگران، [[وقتشناسی]]، جهتشناسی، ضبط [[احساسها]]، اعلام [[صلح]] و [[دوستی]] با [[بندگان شایسته]] [[خدا]] و... [[مقید]] میشود. | |||
در [[فرهنگ]] اسلام، عبادت در کنار عوامل دیگر به عنوان یک عامل برای [[تربیت]] و کسب [[اخلاق فاضله]] است<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲۲، صص ۷۳۷ و ۷۳۸؛ ج۲۳، ص۵۱۵.</ref>. با اینکه [[روح]] عبادت، ارتباط و پیوند [[بنده]] با خدا و شکستن [[دیوار]] [[غفلت]] و [[توجه به خدا]] است، اما اسلام خواسته است این روح را در [[لباس]] یک سلسله تربیتهای دیگر که آنها را برای زندگی لازم میداند پیاده کند؛ لذا در شکل آن هم که در [[اسلام]] از اهمیت خاصی برخوردار است، یک سلسله برنامههای [[تربیتی]] لحاظ شده است. | |||
مثلا [[نمازگزار]] باید با بدن [[پاک]] و [[لباس]] پاک [[نماز]] بخواند و لذا مسئله [[غسل]]، [[وضو]] و [[طهارت]] در آن لحاظ شده است؛ این خود برنامه [[نظافت]] است. یا نمازگزار باید در محل غصبی نماز نخواند. لباس او حتی به اندازه یک نخ، غصبی نباشد. آبی که با آن غسل میکند و یا وضو میگیرد [[مباح]] و [[حلال]] باشد و این نیز پیاده کردن برنامه تربیتی مربوط به [[حقوق اجتماعی]] است. | |||
یا آنجا که در هنگام نماز یا برخی عبادتهای دیگر مانند [[حج]] و [[روزه]] کارهایی را نباید انجام داد، مثلاً چیزی نخورد و نیاشامد، نخندد، برای غیر [[خدا]] [[گریه]] نکند. [[انسان]] باید بر تمایلهای خود از قبیل [[خوردن و آشامیدن]] [[غلبه]] کند و بر احساسهای خود از قبیل خندیدن و [[گریستن]] مسلط باشد و خود را نگه دارد. این یک حالت [[انضباط]] جسمی و [[روحی]] است. در نماز، هنگام [[سلام]] میگوید: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْنَا وَ عَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ}} و این اعلام [[صلح]] و سلمطلبی است؛ البته نه برای عموم [[بشر]] بلکه برای [[بندگان صالح خدا]]<ref>ر.ک: مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲۲، صص ۶۳۵-۶۴۳.</ref>. | |||
به علاوه از نظر اسلام هر [[کار خیر]] و مفیدی اگر با انگیزه پاک خدایی توأم باشد [[عبادت]] است؛ لذا درس خواندن، کار و کسب و فعالیت [[اجتماعی]] اگر برای خدا و در [[راه خدا]] باشد عبادت است<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۱۶، صص ۴۱۳ و ۴۱۴.</ref>. | |||
در اسلام به [[روح]] عبادت یعنی همان [[نیایش]] و [[پرستش]] فارغ از [[جهنم]] و [[بهشت]] عنایتی ویژه و توجهی فوقالعاده شده است<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲۲، ص۷۳۶.</ref>.<ref>[[محمد صفر جبرئیلی|جبرئیلی، محمد صفر]]، [[اسلامشناسی (کتاب)|اسلامشناسی]] ص ۴۹.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1100619.jpg|22px]] [[ابوالحسن غفاری|غفاری، ابوالحسن]]، [[نظام عبادی اسلام - غفاری (مقاله)|مقاله «نظام عبادی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|'''منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱''']] | # [[پرونده:1100619.jpg|22px]] [[ابوالحسن غفاری|غفاری، ابوالحسن]]، [[نظام عبادی اسلام - غفاری (مقاله)|مقاله «نظام عبادی اسلام»]]، [[منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱ (کتاب)|'''منظومه فکری آیتالله العظمی خامنهای ج۱''']] | ||
# [[پرونده:1100621.jpg|22px]] [[محمد صفر جبرئیلی|جبرئیلی، محمد صفر]]، [[اسلامشناسی (کتاب)|'''اسلامشناسی''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||