←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
قم شهری معروف در | قم شهری معروف در ناحیه مرکزی [[ایران]] است. این [[شهر]] از دیرباز وجود داشته است و پس از ظهور [[اسلام]] و [[امامت]] [[ائمه هدی]] {{عم}} [[پناهگاه]] [[دوستان]] و [[شیعیان]] [[اهل بیت]] {{عم}} بوده است. در [[روایات]] زیادی از این [[شهر]] به [[نیکی]] یاد شده است و [[دستور]] داده شده است که در زمان [[فتنه]] و [[بلا]] به این [[شهر]] پناهنده شوند. مهمترین ویژگی این [[شهر]] که [[شرافت]] [[قم]] در [[حقیقت]] بدان بستگی دارد، [[فرزند]] [[حضرت موسی بن جعفر]] {{ع}} است؛ حضرت [[فاطمه معصومه]]{{س}} که با [[هجرت]] ایشان و سپس قبر مطهر آن مخدره در [[قم]] شرافتبخش این سرزمین است. در روایتی [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: [[شیعیان]] ما جملگی به واسطه [[شفاعت حضرت]] معصومه {{ع}} به [[بهشت]] خواهند رفت!<ref>بحار الانوار، ج۶۰، ص۲۱۸ و ۲۱۶ و یأتی، ص۵۷۸ و ۵۸۰.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص۵۰۳.</ref> | ||
[[قم]] در طول [[تاریخ]] [[شیعه]]، همواره از اهمیت ویژهای برخوردار بوده است. از آنجا که در همان اوایل [[سلطه]] عربها بر این شهر، [[دوستان]] و محبان [[اهل بیت]] {{عم}} بدانجا مهاجرت کردند، سنگ نخستین [[اعتقاد]] مردمان آن، [[شیعی]] نهاده شد. این شهر رفته رفته یکی از پایگاههای شناخته شده ترویج | [[قم]] در طول [[تاریخ]] [[شیعه]]، همواره از اهمیت ویژهای برخوردار بوده است. از آنجا که در همان اوایل [[سلطه]] عربها بر این شهر، [[دوستان]] و محبان [[اهل بیت]] {{عم}} بدانجا مهاجرت کردند، سنگ نخستین [[اعتقاد]] مردمان آن، [[شیعی]] نهاده شد. این شهر رفته رفته یکی از پایگاههای شناخته شده ترویج فرهنگ شیعی در [[تاریخ]] ثبت شده است. به دنبال آن، با تأسیس حلقهها و مراکز علمی، این شهر در [[جایگاه]] مرکز بسیار مهم نشر فرهنگ [[اهل بیت]] {{عم}} ایفای نقش کرده است؛ چنانکه امروزه به عنوان پایتخت [[جهان تشیع]]، [[دانش]] و [[معارف]] از آن به تمام [[جهان]] نورافشانی میکند که [[مراجع]] و [[دانشمندان]] بزرگ [[جهان اسلام]]، از اینجا فیوضات وجودی خویش را به مشتاقان در سراسر [[گیتی]] ارائه میدهند. | ||
ظاهر برخی [[روایات]] این است که [[امامان]] {{عم}} به شهر [[قم]]، عنایت ویژهای داشته و مفهومی را [[برتر]] و وسیعتر از یک شهر و توابع آن، به این شهر بخشیدهاند. در روایتی آمده است عدهای از بزرگان [[ری]] به حضور [[امام صادق]] {{ع}} رسیدند و عرض کردند: "ما از اهل [[ری]] هستیم که خدمت رسیدهایم. حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمی ما. آنان عرض کردند: ما اهل [[ری]] هستیم. حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمی ما. باز عرض کردند: ما اهل [[ری]] هستیم. حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمی ما. دوباره عرض کردند: ما اهالی [[ری]] هستیم. [[امام]] نیز [[کلام]] اوّل خود را تکرار کرد. آنان گفته خود را چند بار یادآور شدند و [[امام]] نیز مانند اوّل آنان را پاسخ داد و چنین فرمود: [[خداوند]] سبحانه و تعالی دارای حرمی است که [[مکه]] است و [[پیامبر]] {{صل}} دارای حرمی است و آن [[مدینه منوره]] است و [[امام علی|امیر المؤمنین]] {{ع}} حرمی دارد که [[کوفه]] است. ما [[اهل بیت]] {{عم}} نیز دارای حرمی هستیم که آن، شهر [[قم]] است. به زودی بانویی از سلاله من به نام [[فاطمه]] {{س}} در این شهر [[دفن]] خواهد شد. کسی که او را در [[قم]] [[زیارت]] کند، [[اهل بهشت]] است"<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج۵۷، ص۲۱۶، ح ۴۱؛ محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۳۶۸، ح ۱۲۱۹۶</ref>، [[راوی]] گفت: این سخن را [[امام صادق]] {{ع}} زمانی فرمود که هنوز [[امام کاظم|حضرت کاظم]] {{ع}} متولد نشده بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۳۴۶ ـ ۳۴۹؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص۵۰۳.</ref>. | ظاهر برخی [[روایات]] این است که [[امامان]] {{عم}} به شهر [[قم]]، عنایت ویژهای داشته و مفهومی را [[برتر]] و وسیعتر از یک شهر و توابع آن، به این شهر بخشیدهاند. در روایتی آمده است عدهای از بزرگان [[ری]] به حضور [[امام صادق]] {{ع}} رسیدند و عرض کردند: "ما از اهل [[ری]] هستیم که خدمت رسیدهایم. حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمی ما. آنان عرض کردند: ما اهل [[ری]] هستیم. حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمی ما. باز عرض کردند: ما اهل [[ری]] هستیم. حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمی ما. دوباره عرض کردند: ما اهالی [[ری]] هستیم. [[امام]] نیز [[کلام]] اوّل خود را تکرار کرد. آنان گفته خود را چند بار یادآور شدند و [[امام]] نیز مانند اوّل آنان را پاسخ داد و چنین فرمود: [[خداوند]] سبحانه و تعالی دارای حرمی است که [[مکه]] است و [[پیامبر]] {{صل}} دارای حرمی است و آن [[مدینه منوره]] است و [[امام علی|امیر المؤمنین]] {{ع}} حرمی دارد که [[کوفه]] است. ما [[اهل بیت]] {{عم}} نیز دارای حرمی هستیم که آن، شهر [[قم]] است. به زودی بانویی از سلاله من به نام [[فاطمه]] {{س}} در این شهر [[دفن]] خواهد شد. کسی که او را در [[قم]] [[زیارت]] کند، [[اهل بهشت]] است"<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج۵۷، ص۲۱۶، ح ۴۱؛ محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج۱۰، ص۳۶۸، ح ۱۲۱۹۶</ref>، [[راوی]] گفت: این سخن را [[امام صادق]] {{ع}} زمانی فرمود که هنوز [[امام کاظم|حضرت کاظم]] {{ع}} متولد نشده بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۳۴۶ ـ ۳۴۹؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص۵۰۳.</ref>. |