مرگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶۴: خط ۶۴:
# مشاهده برخی درجات و درکات که حاصل مشاهده و [[درک]] آثار صور [[اعمال انسان]] است<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۴۵۳، ۴۵۷ و ۴۶۱–۴۶۲؛ حدیث جنود، ۲۷۳–۲۷۴.</ref>.
# مشاهده برخی درجات و درکات که حاصل مشاهده و [[درک]] آثار صور [[اعمال انسان]] است<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۴۵۳، ۴۵۷ و ۴۶۱–۴۶۲؛ حدیث جنود، ۲۷۳–۲۷۴.</ref>.
# ظهور [[ولایت]] [[معصومان]]{{ع}} که برخی [[روایات]]<ref>کلینی، الکافی، ۳/۱۳۱.</ref> این امر را [[تأیید]] می‌کنند که آنان هنگام احتضار انسان بر بالین محتضر ـ اعم از [[کافر]] و [[مؤمن]] ـ حاضر می‌شوند<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۴۵۸.</ref>.
# ظهور [[ولایت]] [[معصومان]]{{ع}} که برخی [[روایات]]<ref>کلینی، الکافی، ۳/۱۳۱.</ref> این امر را [[تأیید]] می‌کنند که آنان هنگام احتضار انسان بر بالین محتضر ـ اعم از [[کافر]] و [[مؤمن]] ـ حاضر می‌شوند<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۴۵۸.</ref>.
# [[آگاهی]] به جدا شدن از امور مورد علاقه [[انسان]] که به [[اعتقاد]] ایشان، عمده [[سختی]] مرگ ترک تعلقات است؛<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۱۲۴.</ref> به همین دلیل لحظه مرگ، لحظه‌ای است که [[شیطان]] برای [[سلب ایمان]] [[انسان]] تلاش می‌کند<ref>امام خمینی، صحیفه، ۲۰/۱۵۶.</ref> ایشان [[محبت به دنیا]] و امور مربوط به آن را از خطرهای عظیم به هنگام سکرات موت ذکر کرده،<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۱۲۴ و ۲۰۹.</ref> در موارد پرشماری یادآور شده‌است در سکرات مرگ، در صورتی که معارف الهی وارد [[قلب]] نشده باشد، این معارف از قلب محو می‌گردد<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ۱۷ و ۲۶۶.</ref> و چه بسا زمینه‌ساز [[بغض]] به [[حق]] می‌گردد.<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۱۲۳–۱۲۴؛ امام خمینی، جهاد اکبر، ۳۸.</ref> از این‌رو، ایشان «تلقین» را برای چنین اشخاصی ـ که معارف را به قلب خود نرسانده‌اند ـ مفید نمی‌داند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ۲۶۶.</ref>.<ref>[[باقر صاحبی|صاحبی، باقر]]، [[مرگ (مقاله)|مقاله «مرگ»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص۲۶۰–۲۶۴.</ref>
# [[آگاهی]] به جدا شدن از امور مورد علاقه [[انسان]] که به [[اعتقاد]] ایشان، عمده [[سختی]] مرگ ترک تعلقات است؛<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۱۲۴.</ref> به همین دلیل لحظه مرگ، لحظه‌ای است که [[شیطان]] برای سلب ایمان [[انسان]] تلاش می‌کند<ref>امام خمینی، صحیفه، ۲۰/۱۵۶.</ref> ایشان [[محبت به دنیا]] و امور مربوط به آن را از خطرهای عظیم به هنگام سکرات موت ذکر کرده،<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۱۲۴ و ۲۰۹.</ref> در موارد پرشماری یادآور شده‌است در سکرات مرگ، در صورتی که معارف الهی وارد [[قلب]] نشده باشد، این معارف از قلب محو می‌گردد<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ۱۷ و ۲۶۶.</ref> و چه بسا زمینه‌ساز [[بغض]] به [[حق]] می‌گردد.<ref>امام خمینی، چهل حدیث، ۱۲۳–۱۲۴؛ امام خمینی، جهاد اکبر، ۳۸.</ref> از این‌رو، ایشان «تلقین» را برای چنین اشخاصی ـ که معارف را به قلب خود نرسانده‌اند ـ مفید نمی‌داند<ref>امام خمینی، آداب الصلاة، ۲۶۶.</ref>.<ref>[[باقر صاحبی|صاحبی، باقر]]، [[مرگ (مقاله)|مقاله «مرگ»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص۲۶۰–۲۶۴.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۱۳۳٬۷۶۳

ویرایش