بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۹: | خط ۴۹: | ||
آیةالله محمدعلی تسخیری، در مقاله «الوحدة الإسلامیّة حول محور المرجعیّة العلمیّة لأهل البیت{{عم}}» (در چهاردهمین همایش بینالمللی [[وحدت اسلامی]]، ص۷۹) نام این افراد را بیش از ۳۳ نفر دانسته است. استاد [[سید]] عبدالرؤوف در مقاله «[[أهل]] البیت{{عم}} فی الکتاب و السنّة» (ص۴۰۶-۴۰۷) نام ۲۶ نفر را آورده است. [[قندوزی]] [[حنفی]] نیز در [[ینابیع المودة]] لذوی القربی (ج۲، ص۴۳۸) ذیل حدیث ثقلین مینویسد: {{عربی|ثمّ اعلم أنّ لحديث التمسك بالثقلين طرقاً كثيرةً وردت عن نيف و عشرين صحابياً}}. (برای [[آگاهی]] بیشتر، بنگرید به: [[یعقوب]]، أحمد حسین، الخطط السیاسیّة لتوحید الأمة الإسلامیّة، ص۱۶۴).</ref>. | آیةالله محمدعلی تسخیری، در مقاله «الوحدة الإسلامیّة حول محور المرجعیّة العلمیّة لأهل البیت{{عم}}» (در چهاردهمین همایش بینالمللی [[وحدت اسلامی]]، ص۷۹) نام این افراد را بیش از ۳۳ نفر دانسته است. استاد [[سید]] عبدالرؤوف در مقاله «[[أهل]] البیت{{عم}} فی الکتاب و السنّة» (ص۴۰۶-۴۰۷) نام ۲۶ نفر را آورده است. [[قندوزی]] [[حنفی]] نیز در [[ینابیع المودة]] لذوی القربی (ج۲، ص۴۳۸) ذیل حدیث ثقلین مینویسد: {{عربی|ثمّ اعلم أنّ لحديث التمسك بالثقلين طرقاً كثيرةً وردت عن نيف و عشرين صحابياً}}. (برای [[آگاهی]] بیشتر، بنگرید به: [[یعقوب]]، أحمد حسین، الخطط السیاسیّة لتوحید الأمة الإسلامیّة، ص۱۶۴).</ref>. | ||
این راویان و محدثان، از رسول خدا{{صل}} نقل کردهاند که فرمود: {{متن حدیث|إِنِّي أَوْشَكَ أَنْ أُدْعَى فَأُجِيبَ وَ إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِتْرَتِي كِتَابُ اللَّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ عِتْرَتِي أَهْلُ بَيْتِي وَ إِنَّ اللَّطِيفَ الْخَبِيرَ أَخْبَرَنِي أَنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ فَانْظُرُوا بِمَا ذَا تَخْلُفُونِّي فِيهِمَا}}<ref>ابنجعد، مسند ابن جعد، ص۳۹۷؛ ابویعلی، مسند أبی یعلی الموصلی، ج۲، ص۲۹۷ و ۳۰۳؛ طبرانی، المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۱ و ۱۳۵؛ همو، المعجم الأوسط، ج۳، ص۳۷۴؛ ج۴، ص۳۳؛ همو، المعجم الکبیر، ج۳، ص۶۵؛ ضحّاک، عمرو بن ابیعاصم، کتاب السنّة، ص۶۳۰؛ ابن أبیشیبه، المصنّف، ج۷، ص۱۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۱، ص۱۸۶-۱۸۵، ش۹۴۳ و ۹۴۴؛ ج۱، ص۱۸۷، ش۹۴۹ و ۹۵۲؛ ج۱، ص۱۸۸، ش۹۵۶؛ ج۱، ص۳۸۱، ش۱۶۵۷؛ ابنکثیر، تفسیر القرآن العظیم (تفسیر ابن کثیر)، ج۴، ص۱۲۲.</ref>. «بهزودی ازسوی [[حق]] [[دعوت]] خواهم شد و [[اجابت]] میکنم. من در میان شما دو گوهر گرانبها بر جای میگذارم؛ [[کتاب خدا]] و [[عترت]] خویش. کتاب خدا ریسمانی کشیده از [[آسمان]] به [[زمین]] است و عترتم [[اهلبیت]] من است. خدای لطیف و | این راویان و محدثان، از رسول خدا{{صل}} نقل کردهاند که فرمود: {{متن حدیث|إِنِّي أَوْشَكَ أَنْ أُدْعَى فَأُجِيبَ وَ إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِتْرَتِي كِتَابُ اللَّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ وَ عِتْرَتِي أَهْلُ بَيْتِي وَ إِنَّ اللَّطِيفَ الْخَبِيرَ أَخْبَرَنِي أَنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ فَانْظُرُوا بِمَا ذَا تَخْلُفُونِّي فِيهِمَا}}<ref>ابنجعد، مسند ابن جعد، ص۳۹۷؛ ابویعلی، مسند أبی یعلی الموصلی، ج۲، ص۲۹۷ و ۳۰۳؛ طبرانی، المعجم الصغیر، ج۱، ص۱۳۱ و ۱۳۵؛ همو، المعجم الأوسط، ج۳، ص۳۷۴؛ ج۴، ص۳۳؛ همو، المعجم الکبیر، ج۳، ص۶۵؛ ضحّاک، عمرو بن ابیعاصم، کتاب السنّة، ص۶۳۰؛ ابن أبیشیبه، المصنّف، ج۷، ص۱۷۶؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۱، ص۱۸۶-۱۸۵، ش۹۴۳ و ۹۴۴؛ ج۱، ص۱۸۷، ش۹۴۹ و ۹۵۲؛ ج۱، ص۱۸۸، ش۹۵۶؛ ج۱، ص۳۸۱، ش۱۶۵۷؛ ابنکثیر، تفسیر القرآن العظیم (تفسیر ابن کثیر)، ج۴، ص۱۲۲.</ref>. «بهزودی ازسوی [[حق]] [[دعوت]] خواهم شد و [[اجابت]] میکنم. من در میان شما دو گوهر گرانبها بر جای میگذارم؛ [[کتاب خدا]] و [[عترت]] خویش. کتاب خدا ریسمانی کشیده از [[آسمان]] به [[زمین]] است و عترتم [[اهلبیت]] من است. خدای لطیف و دانا به من خبر داد که این دو از یکدیگر جدا نمیشوند تا کنار حوض بر من وارد شوند؛ بنگرید چگونه با آنان [[رفتار]] میکنید». | ||
عمرو بن ماثلة، از [[زید بن أرقم]] نقل میکند که گفت: {{عربی|لما رجع رسول الله{{صل}} من حجّة الوداع و نزل غدير خم أمر بدوحات فقمت ثمَّ قام فقال «كأنّی قد دُعيت فأجبت، إني تارك فيكم الثقلين، أحدهما أكبر من الآخر كتاب الله و عترتي اهل بيتي فانظروا كيف تخلفوني فيهما فإنّهما لن يتفرّقا حتّى يردا عليّ الحوض». ثم قال: «إنّ الله مولايَ و أنَا وليُّ كلِّ مؤمن ثم أخذ بيديْ عليّ فقال من كنت وليّه فهذا وليّه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه». فقلت لزيد: أنت سمعته من رسول الله{{صل}}؟ فقال: ما كان فی الدوحات أحد إلاّ قد رآه بعينه و سمعه بأذنه}}<ref>ابن حنبل، فضائل الصحابه، ص۱۵؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۱۶۶، ۱۷۰-۱۶۹، ۱۸۲ و ۱۸۶؛ زرندی حنفی، نظم دُرر السمطین، ص۲۳۱؛ ابنجوزی، دفع شبه التشبیه بأکفّ التنزیه، ص۱۰۳؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۱، ص۱۸۷، ش۹۵۰ و ۹۵۳؛ ج۱، ص۱۸۸، ش۹۵۷؛ ج۱، ص۱۸۹، ش۹۵۹؛ هیثمی، نورالدین، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج۹، ص۱۶۴.</ref>. | عمرو بن ماثلة، از [[زید بن أرقم]] نقل میکند که گفت: {{عربی|لما رجع رسول الله{{صل}} من حجّة الوداع و نزل غدير خم أمر بدوحات فقمت ثمَّ قام فقال «كأنّی قد دُعيت فأجبت، إني تارك فيكم الثقلين، أحدهما أكبر من الآخر كتاب الله و عترتي اهل بيتي فانظروا كيف تخلفوني فيهما فإنّهما لن يتفرّقا حتّى يردا عليّ الحوض». ثم قال: «إنّ الله مولايَ و أنَا وليُّ كلِّ مؤمن ثم أخذ بيديْ عليّ فقال من كنت وليّه فهذا وليّه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه». فقلت لزيد: أنت سمعته من رسول الله{{صل}}؟ فقال: ما كان فی الدوحات أحد إلاّ قد رآه بعينه و سمعه بأذنه}}<ref>ابن حنبل، فضائل الصحابه، ص۱۵؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۱۶۶، ۱۷۰-۱۶۹، ۱۸۲ و ۱۸۶؛ زرندی حنفی، نظم دُرر السمطین، ص۲۳۱؛ ابنجوزی، دفع شبه التشبیه بأکفّ التنزیه، ص۱۰۳؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۱، ص۱۸۷، ش۹۵۰ و ۹۵۳؛ ج۱، ص۱۸۸، ش۹۵۷؛ ج۱، ص۱۸۹، ش۹۵۹؛ هیثمی، نورالدین، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج۹، ص۱۶۴.</ref>. | ||