تکالیف منتظران در معارف و سیره معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

 
خط ۱۰۱: خط ۱۰۱:
همان‌گونه که دانشمندان به استناد [[روایات]] که به [[وجوب]] [[انتظار فرج]] [[الهی]] عموماً یا انتظار فرج مهدوی خصوصاً [[فرمان]] داده است، به وجوب این انتظار تصریح کرده‌اند، با استناد به همان روایات، به وجوب آمادگی دائم برای وقوع ظهور در هر زمانی هم تصریح نموده‌اند. [[شهید سید محمد صدر]] گوید: «در میان روایات دال بر وجوب [[تکالیف]] در زمان غیبت، روایاتی است که بر وجوب انتظار فوری و [[آمادگی برای ظهور]] فوری در هر [[زمان]] دلالت دارد که قبلًا این موضوع را توضیح داده‌ایم».<ref>تاریخ الغیبة الکبری، ۴۲۷.</ref> [[سید]] [[محمد تقی اصفهانی]] هم پس از نقل مجموعه‌ای از [[احادیث]] که همه بر وجوب فوری انتظار دلالت دارند گوید: «مراد از در صبح و [[شام]] آماده [[فرج]] بودن این است که این امر [[مبارک]] یعنی فرج [[موعود]] در هر زمانی مکن است به وقوع بپیوندد و [[منتظر]] باید همواره آمادگی لازم را برای این امر مهم داشته باشد؛ امری که به اقتضای [[فرمان خداوند]] [[مدبر]] دانا در سال، ماه یا روزی ممکن‌است اتفاق بیافتد. پس بر خاص و عام [[واجب]] است همیشه در انتظار وقوع آن باشند»<ref>مکیال المکارم ۲، ۱۵۸- ۱۵۹.</ref>.
همان‌گونه که دانشمندان به استناد [[روایات]] که به [[وجوب]] [[انتظار فرج]] [[الهی]] عموماً یا انتظار فرج مهدوی خصوصاً [[فرمان]] داده است، به وجوب این انتظار تصریح کرده‌اند، با استناد به همان روایات، به وجوب آمادگی دائم برای وقوع ظهور در هر زمانی هم تصریح نموده‌اند. [[شهید سید محمد صدر]] گوید: «در میان روایات دال بر وجوب [[تکالیف]] در زمان غیبت، روایاتی است که بر وجوب انتظار فوری و [[آمادگی برای ظهور]] فوری در هر [[زمان]] دلالت دارد که قبلًا این موضوع را توضیح داده‌ایم».<ref>تاریخ الغیبة الکبری، ۴۲۷.</ref> [[سید]] [[محمد تقی اصفهانی]] هم پس از نقل مجموعه‌ای از [[احادیث]] که همه بر وجوب فوری انتظار دلالت دارند گوید: «مراد از در صبح و [[شام]] آماده [[فرج]] بودن این است که این امر [[مبارک]] یعنی فرج [[موعود]] در هر زمانی مکن است به وقوع بپیوندد و [[منتظر]] باید همواره آمادگی لازم را برای این امر مهم داشته باشد؛ امری که به اقتضای [[فرمان خداوند]] [[مدبر]] دانا در سال، ماه یا روزی ممکن‌است اتفاق بیافتد. پس بر خاص و عام [[واجب]] است همیشه در انتظار وقوع آن باشند»<ref>مکیال المکارم ۲، ۱۵۸- ۱۵۹.</ref>.


شهید سید محمد صدر با استناد به [[اتفاق نظر]] همه [[مسلمانان]] در حتمیت [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} و تواتر روایات دال بر آن، [[کلام]] سید محمد تقی اصفهانی را مبنی بر شمول [[وجوب]] این انتظار نسبت به همه مسلمانان چنین تأکید می‌کند: «تواتر روایات به گونه‌ای است که موجب [[یقین]] به مدلول آنها گشته، راه هر گونه عذری را در پیشگاه [[خداوند متعال]] نسبت به [[انکار]] آن می‌بندد؛ و پس از یقین به اینکه واقع شدن این امر نیز تنها به [[اراده]] و [[مشیت]] خداوند متعال بستگی داشته و احدی غیر از او را در این امر رأیی نیست، می‌گوییم هر [[روز]] ممکن است حرکت بزرگ مهدوی برای [[اجرای فرمان]] خداوند متعال آغاز گردد زیرا روشن است که برای [[اراده خداوند]] متعال محدودیت زمانی وجود ندارد. بدین ترتیب در اینکه ظهور ممکن است هر آن به [[فرمان]] و اراده خداوند متعال واقع گردد فرقی میان نظریه [[شیعه]] و غیر شیعه وجود ندارد. چون بنا به عقیده شیعه خداوند متعال هر [[وقت]] که اراده فرماید به او [[اجازه]] ظهور پس از [[غیبت]] را اعطا می‌نماید و بر اساس نظریه آنان که می‌گویند [[مهدی]] هنوز به [[دنیا]] نیامده و در [[آینده]] به دنیا خواهد آمد و قیام مسلحانه خواهد نمود هم می‌توان احتمال داد که آن حضرت بنا به اراده خداوند متعال مدتی قبل به دنیا آمده باشد و هر لحظه احتمال دارد که فرمان قیامش از جانب خداوند متعال صادر گردد. این احتمالی است که همیشه وجود دارد»<ref>تاریخ الغیبة الکبری، ۳۴۱- ۳۴۲.</ref>، ایشان در ادامه بحث خود به همین دلیل بر وجوب فوری انتظار بر همه کسانی که از سایر [[ادیان]] نیز به وجود [[منجی]] [[اعتقاد]] دارند استدلال‌ نموده است.
شهید سید محمد صدر با استناد به [[اتفاق نظر]] همه [[مسلمانان]] در حتمیت [[ظهور حضرت مهدی]]{{ع}} و تواتر روایات دال بر آن، [[کلام]] سید محمد تقی اصفهانی را مبنی بر شمول [[وجوب]] این انتظار نسبت به همه مسلمانان چنین تأکید می‌کند: «تواتر روایات به گونه‌ای است که موجب [[یقین]] به مدلول آنها گشته، راه هر گونه عذری را در پیشگاه [[خداوند متعال]] نسبت به [[انکار]] آن می‌بندد؛ و پس از یقین به اینکه واقع شدن این امر نیز تنها به [[اراده]] و [[مشیت]] خداوند متعال بستگی داشته و احدی غیر از او را در این امر رأیی نیست، می‌گوییم هر [[روز]] ممکن است حرکت بزرگ مهدوی برای [[اجرای فرمان]] خداوند متعال آغاز گردد زیرا روشن است که برای [[اراده خداوند]] متعال محدودیت زمانی وجود ندارد. بدین ترتیب در اینکه ظهور ممکن است هر آن به [[فرمان]] و اراده خداوند متعال واقع گردد فرقی میان نظریه [[شیعه]] و غیر شیعه وجود ندارد. چون بنا به عقیده شیعه خداوند متعال هر وقت که اراده فرماید به او [[اجازه]] ظهور پس از [[غیبت]] را اعطا می‌نماید و بر اساس نظریه آنان که می‌گویند [[مهدی]] هنوز به [[دنیا]] نیامده و در [[آینده]] به دنیا خواهد آمد و قیام مسلحانه خواهد نمود هم می‌توان احتمال داد که آن حضرت بنا به اراده خداوند متعال مدتی قبل به دنیا آمده باشد و هر لحظه احتمال دارد که فرمان قیامش از جانب خداوند متعال صادر گردد. این احتمالی است که همیشه وجود دارد»<ref>تاریخ الغیبة الکبری، ۳۴۱- ۳۴۲.</ref>، ایشان در ادامه بحث خود به همین دلیل بر وجوب فوری انتظار بر همه کسانی که از سایر [[ادیان]] نیز به وجود [[منجی]] [[اعتقاد]] دارند استدلال‌ نموده است.


پس از [[اثبات]] [[وجوب]] فوری [[انتظار]] و احتمال وقوع ظهور در هر [[زمان]] یک مسأله باقی می‌ماند و آن مسأله [[علایم ظهور]] است که در [[روایات]] بدان تصریح شده و آمده است که پیش از وقوع ظهور آن علامت‌ها واقع خواهد شد. باید روشن شود که آیا میان این علایم با مسأله وجوب فوری و احتمال همیشگی ظهور تعارضی هست یا خیر؟
پس از [[اثبات]] [[وجوب]] فوری [[انتظار]] و احتمال وقوع ظهور در هر [[زمان]] یک مسأله باقی می‌ماند و آن مسأله [[علایم ظهور]] است که در [[روایات]] بدان تصریح شده و آمده است که پیش از وقوع ظهور آن علامت‌ها واقع خواهد شد. باید روشن شود که آیا میان این علایم با مسأله وجوب فوری و احتمال همیشگی ظهور تعارضی هست یا خیر؟
۱۳۳٬۷۶۳

ویرایش