آیه اذن واعیة در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

[[علّامۀ حلّی]] در کتاب [[منهاج الکرامة]]، می‌نویسد: در [[تفسیر ثعلبی]] [آمده است که] گفت: رسول خدا{{صل}} فرمود: «ای علی، از [[خدای عزوجل]] درخواست کردم که آن [گوش شنوای هوشیار] را گوش تو قرار دهد». از طریق [[ابونعیم]] [[[روایت]] شده که] گفت: رسول خدا{{صل}} فرمود: «ای علی، همانا خدای عزوجل به من امر فرمود که تو را به خود نزدیک سازم و [[علم]] بیاموزم تا آن را فرا گرفته و به خاطر بسپاری و این [[آیه]] نازل شد {{متن قرآن|أُذُنٌ واعِیَةٌ‌}}، پس تو گوشی هستی برای فراگیری و حفظ علم»<ref>{{عربی|البرهان العشرون قوله تعالی: {{متن قرآن| وَتَعِیَهَا أُذُنٌ وَاعِیَةٌ}}‌. فی تفسیر الثعلبی، قال: قال رسول اللّه{{صل}}: سألت اللّه عزّ وجلّ أن یجعلها أذنک یا علیّ‌. و من طریق أبی نعیم، قال: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ یَا عَلِیُّ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَنِی أَنْ أُدْنِیَکَ وَ أُعَلِّمَکَ لِتَعِیَ وَ أُنْزِلَتْ هَذِهِ اَلْآیَةُ {{متن قرآن|وَتَعِیَهَا أُذُنٌ وَاعِیَةٌ}} فَأَنْتَ اَلْأُذُنُ اَلْوَاعِیَةُ}}. وهذه الفضیلة لم تحصل لغیره، فیکون هو الإمام}}، منهاج الکرامة، ص۱۳۱-۱۳۲.</ref> این فضیلتی است که برای غیر آن حضرت حاصل نشده است.