جز
جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'
جز (جایگزینی متن - 'بویژه' به 'بهویژه') |
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص') |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
'''زیارت عاشورا''' از زیارتهای مشهور و مأثور است که فضیلت بسیار دارد و علاوه بر روز عاشورا، سفارش شده با این زیارت، [[امام حسین]]{{ع}} را از دور و نزدیک، در هر مناسبت و هرروز زیارت کنند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، | '''زیارت عاشورا''' از زیارتهای مشهور و مأثور است که فضیلت بسیار دارد و علاوه بر روز عاشورا، سفارش شده با این زیارت، [[امام حسین]]{{ع}} را از دور و نزدیک، در هر مناسبت و هرروز زیارت کنند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۹۹.</ref>. | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
* متن این زیارتنامه را [[امام باقر]]{{ع}} به علقمة بن محمّد حضرمی آموخت. کیفیت و آداب آن در کتب دعا و زیارت آمده است.<ref>مفاتیح الجنان، زیارت هفتم امام حسین</ref> محتوای عمومی زیارت عاشورا، سلام و درود بر [[اهل بیت]]، بهویژه [[امام حسین]]{{ع}} و شهدای کربلا و لعن و نفرین بر بنیانگذاران ظلم بر خاندان [[پیامبر]] از اولین روز تا به آخر است. این زیارتنامه، منشور جاویدان [[شیعه]] و ادّعانامهای علیه کسانی است که خاندان رسالت را از جایگاهی که خداوند برایشان قرار داده بود کنار زدند و با غصب خلافت، ستم بر [[اهل بیت]] را بنیان نهادند، چه آنان که مستقیما دخالت در این ظلم داشتند، چه زمینهسازان، یاریکنندگان، پیروان و راضیان به آن ظلم بزرگ. در این زیارتنامه، عنصر [[تولی]] و [[تبری]] به آشکارترین وجهی مطرح است و مدار و محور جنگ و صلح و [[برائت]] و [[ولایت]] و محبّت و عداوت [[شیعه]]، بر حبّ آل محمّد نهاده شده است و تقابل خط [[اهل بیت]] و خط امویان و مروانیان را نشان میدهد. تأکید بر خواندن پیوستۀ این زیارت، ضمن تجدید عهد با خون شهدای کربلا و فرهنگ عاشورا، افشاگری مداوم علیه ستمگران و بازخوانی و مرور پروندۀ مظلومیّت [[اهل بیت]] است، تا آنکه منتقم خونهای پاک عاشوراییان ظهور کند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، | * متن این زیارتنامه را [[امام باقر]]{{ع}} به علقمة بن محمّد حضرمی آموخت. کیفیت و آداب آن در کتب دعا و زیارت آمده است.<ref>مفاتیح الجنان، زیارت هفتم امام حسین</ref> محتوای عمومی زیارت عاشورا، سلام و درود بر [[اهل بیت]]، بهویژه [[امام حسین]]{{ع}} و شهدای کربلا و لعن و نفرین بر بنیانگذاران ظلم بر خاندان [[پیامبر]] از اولین روز تا به آخر است. این زیارتنامه، منشور جاویدان [[شیعه]] و ادّعانامهای علیه کسانی است که خاندان رسالت را از جایگاهی که خداوند برایشان قرار داده بود کنار زدند و با غصب خلافت، ستم بر [[اهل بیت]] را بنیان نهادند، چه آنان که مستقیما دخالت در این ظلم داشتند، چه زمینهسازان، یاریکنندگان، پیروان و راضیان به آن ظلم بزرگ. در این زیارتنامه، عنصر [[تولی]] و [[تبری]] به آشکارترین وجهی مطرح است و مدار و محور جنگ و صلح و [[برائت]] و [[ولایت]] و محبّت و عداوت [[شیعه]]، بر حبّ آل محمّد نهاده شده است و تقابل خط [[اهل بیت]] و خط امویان و مروانیان را نشان میدهد. تأکید بر خواندن پیوستۀ این زیارت، ضمن تجدید عهد با خون شهدای کربلا و فرهنگ عاشورا، افشاگری مداوم علیه ستمگران و بازخوانی و مرور پروندۀ مظلومیّت [[اهل بیت]] است، تا آنکه منتقم خونهای پاک عاشوراییان ظهور کند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۹۹.</ref>. | ||
==زیارت عاشورا در موعودنامه== | ==زیارت عاشورا در موعودنامه== | ||
*زیارت مخصوص [[امام حسین]] {{ع}} است که در دو قسمت از آن، از خونخواهی حسین {{ع}} در رکاب [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} خبر میدهد: {{عربی|"أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ {{صل}}}} و {{عربی|" َ أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِي مَعَ إِمَامٍ مَهْدِيٍّ ظَاهِرٍ نَاطِقٍ مِنْكُمْ "}}<ref>مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>. مرحوم محدث نوری حکایت سید رشتی را چنین نقل میکند که [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به سید دستور خواندن نافله، زیارت جامعه و زیارت عاشورا را میدهد و پس از آن میفرماید: "شما چرا نافله نمیخوانید؟ نافله، نافله، نافله!، شما چرا عاشورا نمیخوانید؟ عاشورا، عاشورا، عاشورا!، شما چرا جامعه نمیخوانید؟ جامعه، جامعه، جامعه!"<ref>نجم الثاقب، ص ۶۰؛ مفاتیح الجنان بعد از زیارت جامعه.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، | *زیارت مخصوص [[امام حسین]] {{ع}} است که در دو قسمت از آن، از خونخواهی حسین {{ع}} در رکاب [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} خبر میدهد: {{عربی|"أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ {{صل}}}} و {{عربی|" َ أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِي مَعَ إِمَامٍ مَهْدِيٍّ ظَاهِرٍ نَاطِقٍ مِنْكُمْ "}}<ref>مفاتیح الجنان، زیارت عاشورا.</ref>. مرحوم محدث نوری حکایت سید رشتی را چنین نقل میکند که [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به سید دستور خواندن نافله، زیارت جامعه و زیارت عاشورا را میدهد و پس از آن میفرماید: "شما چرا نافله نمیخوانید؟ نافله، نافله، نافله!، شما چرا عاشورا نمیخوانید؟ عاشورا، عاشورا، عاشورا!، شما چرا جامعه نمیخوانید؟ جامعه، جامعه، جامعه!"<ref>نجم الثاقب، ص ۶۰؛ مفاتیح الجنان بعد از زیارت جامعه.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۹۰.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
* [[امام مهدی درباره خواندن زیارت عاشورا چه میفرماید؟ (پرسش)]] | * [[امام مهدی درباره خواندن زیارت عاشورا چه میفرماید؟ (پرسش)]] | ||