جز
جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص'
جز (جایگزینی متن - '{{عربی| {{متن قرآن' به '{{متن قرآن') |
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۶۶: | خط ۶۶: | ||
[[پرونده:152021.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[فرجالله هدایتنیا]]]] | [[پرونده:152021.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[فرجالله هدایتنیا]]]] | ||
::::::حجت الاسلام و المسلمین '''[[فرجالله هدایتنیا]]'''، در مقاله ''«[[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::حجت الاسلام و المسلمین '''[[فرجالله هدایتنیا]]'''، در مقاله ''«[[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]»'' در اینباره گفته است: | ||
::::::*«از آنجا که [[حکومت]] مورد نظر [[اسلام]]، [[حکومت]] ویژهای است، زمامدار و حاکم اسلامی نیز باید فرد ویژهای باشد و شرایطی مخصوص را دارا باشد. عمده این شرایط، دو شرط: "علم به قانون الهی" و "عدالت" است. "شرایطی که برای زمامدار ضروری است، مستقیما ناشی از طبیعت طرز [[حکومت]] اسلامی است. پس از شرایط عامه، مثل عقل و تدبیر، دو شرط اساسی وجود دارد که عبارتاند از: ۱- علم به قانون؛ ۲- عدالت"<ref>خمینی، سید روح الله، ولایت فقیه، ص ۳۷.</ref>. مقصود [[امام خمینی]] از عبارت "علم به قانون" علم به قانون الهی است، نه علم به قانون موضوعه که اصطلاحا "حقوقدان" گفته میشود. حاکم اسلامی باید عالم به قانون اسلام و احکام شرع باشد و او کسی جز "فقیه" نیست. "اگر خدا شخص معینی را برای [[حکومت]] در دوره [[غیبت]] تعیین نکرده است، لکن آن خاصیت حکومتی را که از صدر [[اسلام]] تا زمان حضرت صاحب {{ع}} موجود بود برای بعد از [[غیبت]] هم قرار داده است. این خاصیت که عبارت از علم به قانون و [[عدالت]] باشد در عده بیشماری از فقهای عصر ما موجود است. اگر با هم اجتماع کنند میتوانند [[حکومت]] عدل عمومی در عالم تشکیل دهند"<ref>خمینی، سید روح الله، ولایت فقیه، ص ص ۴۰ و ۳۹.</ref>»<ref>[[فرجالله هدایتنیا|هدایتنیا، فرجالله]]؛ [[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]، ص | ::::::*«از آنجا که [[حکومت]] مورد نظر [[اسلام]]، [[حکومت]] ویژهای است، زمامدار و حاکم اسلامی نیز باید فرد ویژهای باشد و شرایطی مخصوص را دارا باشد. عمده این شرایط، دو شرط: "علم به قانون الهی" و "عدالت" است. "شرایطی که برای زمامدار ضروری است، مستقیما ناشی از طبیعت طرز [[حکومت]] اسلامی است. پس از شرایط عامه، مثل عقل و تدبیر، دو شرط اساسی وجود دارد که عبارتاند از: ۱- علم به قانون؛ ۲- عدالت"<ref>خمینی، سید روح الله، ولایت فقیه، ص ۳۷.</ref>. مقصود [[امام خمینی]] از عبارت "علم به قانون" علم به قانون الهی است، نه علم به قانون موضوعه که اصطلاحا "حقوقدان" گفته میشود. حاکم اسلامی باید عالم به قانون اسلام و احکام شرع باشد و او کسی جز "فقیه" نیست. "اگر خدا شخص معینی را برای [[حکومت]] در دوره [[غیبت]] تعیین نکرده است، لکن آن خاصیت حکومتی را که از صدر [[اسلام]] تا زمان حضرت صاحب {{ع}} موجود بود برای بعد از [[غیبت]] هم قرار داده است. این خاصیت که عبارت از علم به قانون و [[عدالت]] باشد در عده بیشماری از فقهای عصر ما موجود است. اگر با هم اجتماع کنند میتوانند [[حکومت]] عدل عمومی در عالم تشکیل دهند"<ref>خمینی، سید روح الله، ولایت فقیه، ص ص ۴۰ و ۳۹.</ref>»<ref>[[فرجالله هدایتنیا|هدایتنیا، فرجالله]]؛ [[امام مهدی در نگاه امام خمینی (مقاله)|امام مهدی در نگاه امام خمینی]]، ص 374.</ref>. | ||
{{پایان جمع شدن}} | {{پایان جمع شدن}} | ||