در دوران غیبت حاکم چگونه انتخاب می‌شود؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

:::::#همه [[مردم]] در برابر قانون مساوی بوده و در اجرای مقررات کمترین استثنایی در کار نیست.

:::::#احکامی که از [[مقام ولایت]] صادر می‌شود، باید از راه [[شوری]] و با رعایت [[صلاح]] [[اسلام]] و [[مسلمین]] باشد<ref>فرازهایی از اسلام، صفحه ۱۲۸؛ بررسی‌های اسلامی، جلد ۱ دیروز ۱۷۷؛ اسلام، صفحه ۳۰۳.</ref>.

::::::علامه در بحثی تحت عنوان «[[منصب]] [[ولایت]] از آن کیست؟» این مسئله را چنین بیان می‌‌کند که آیا [[ولایت]] از آن همه [[مسلمین]] است یا عدول [[مسلمین]] یا متعلق است به [[فقیه]]؟<ref>در صدر اسلام فقیه به کسی اطلاق می‌‌شد که بر همه علوم دینی در اصول و فروع و اخلاق مجهز باشد، نه تنها به مسائل فروع دین، چنانکه اکنون مصطلح است. فرازهایی از اسلام، صفحه ۱۲۶؛ بررسی‌های اسلامی، جلد یک، صفحه ۱۷۶.</ref> در صورت سوم، آیا متعلق به هر [[فقیه]] است که در صورت تعدد و کثرت هر کدام از آنها به هر اندازه اقتدار پیدا کند، تصرفاتش نافذ و غیر قابل نقض می‌‌باشد؟ متعلق است به [[فقیه]] [[اعلم]]؟ اینها مسائلی که از بحث فعلی ما بیرون است و در [[فقه]] باید حل شود.

::::::آنچه در اینجا می‌توان گفت مناسب بحث فعلی است، که [[حکم]] [[فطرت]] به [[لزوم]] وجود [[مقام ولایت]] در هر جامعه‌ای بر اساس حفظ [[مصالح]] عالیه [[جامعه]] مبتنی است. [[اسلام]] نیز پا به پای [[فطرت]] پیش می‌رود. نتیجه این دو مقدمه این است که فردی که در تقوای دینی و [[حسن]] [[تدبیر]] و اطلاع بر اوضاع از همه مقدم است، برای این [[مقام]] متعین است و در اینکه اولیای [[حکومت]] باید زبده‌‌ترین و برجسته‌‌ترین افراد [[جامعه]] بوده باشند، کسی [[تردید]] به خود راه نمی‌دهد<ref>فرازهایی از اسلام، صفحه ۱۲۶؛ بررسی‌های اسلامی، جلد یک، صفحه ۱۷۶.</ref>.