|
|
| (۱۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{خرد}} | | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = فیض | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فیض الهی در قرآن]] - [[فیض الهی در کلام اسلامی]] | پرسش مرتبط = }} |
| {{نبوت}}
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فیض الهی در قرآن]] | [[فیض الهی در حدیث]] | [[فیض الهی در نهج البلاغه]] | [[فیض الهی در معارف دعا و زیارات]] | [[فیض الهی در کلام اسلامی]] | [[فیض الهی در اخلاق اسلامی]] | [[فیض الهی در عرفان اسلامی]]</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فیض الهی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
|
| |
|
| ==مقدمه== | | == مقدمه == |
| *[[فیض الهی]]، [[لطف]] وسیع و شامل [[الهی]] است که حتی به عنوان یکی از [[دلایل]] قدیم بودن [[جهان]] از آن استفاده میشود. به این مضمون که واجبالوجود با واجبالفیض بودن مساوی است و امکان ندارد هیچگاه از فیاضیت به هستی دریغ کرده باشد.
| | فیض الهی، [[لطف]] وسیع و شامل [[الهی]] است که حتی به عنوان یکی از [[دلایل]] قدیم بودن [[جهان]] از آن استفاده میشود. به این مضمون که واجبالوجود با واجبالفیض بودن مساوی است و امکان ندارد هیچگاه از فیاضیت به هستی دریغ کرده باشد. |
| *میتوان گفت، [[فیض]] عنوان دیگر [[تفضل]] [[الهی]] بر [[بندگان]] است که مرحله اغماض [[خداوند]] از خطای آنها است و [[لطف]] خاص به [[بندگان]] محسوب میشود. به تعبیر [[علامه مجلسی]]، [[خداوند]]، ما را به رعایت [[عدالت]] سفارش کرده است؛ اما خود با ما با فضلش برخورد میکند<ref>{{عربی| أن الله أمرنا بالعدل و عاملنا بما هو فوقه و هو التفضل}}. (مجلسی، بحارالأنوار، ج۵، ص۳۳۵)</ref>.
| |
| *[[فیض الهی]]، یعنی [[فیض]] هستی که سراسر [[جهان]] را در بر گرفته، دارای [[نظامی]] خاص است، یعنی تقدم و تأخر، سببیت و مسببیت و علیت و معلولیت میان آنها حکمفرماست و این [[نظام]]، غیر قابل تخلف است، یعنی برای هیچ موجودی امکان تخلف و تجافی از مرتبه خود و اشغال مرتبه دیگر وجود ندارد. سیر [[تکامل]] موجودات، بالخصوص سیر تکاملی [[انسان]]، به معنی [[سرپیچی]] از مرتبه خود و اشغال مرتبه دیگر نیست، بلکه به معنی "سعه وجودی" [[انسان]] است. لازمه بهرهمندی از درجات و مراتب هستی، این است که نوعی [[اختلاف]] و تفاوت از نظر [[نقص]] و کمال، و شدت و [[ضعف]] در میان آنها حکمفرما باشد، و اینگونه اختلافها [[تبعیض]] نیست.
| |
| *'''حکمای [[الهی]] میگویند:''' واجبالوجود بالذات، [[واجب]] من جمیع الجهات و الحیثیات؛ لذا [[واجب]] الفیاضیه است. ازاینرو هر کس طالب هر چه باشد، [[خدا]] او را مدد میکند. چنین نیست که اگر کسی طالب [[دنیا]] باشد، [[خدا]] بفرماید که تو [[گمراه]] هستی و بر خلاف [[ارشاد]] و [[هدایت]] ما عمل کردهای؛ پس تو را تأیید نمیکنیم! [[دنیاطلب]] هم در [[دنیاطلبی]] خویش، در حدودی که این سرای اسباب و [[علل]] و تمانع و تزاحم امکان میدهد، مورد تأیید و [[حمایت]] [[الهی]] است و از [[بذل و بخشش]] بیدریغ او بهرهمند میگردد<ref>مطهری، عدل الهی، ص۱۷۰ و ۲۸۲.</ref><ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۱۶۱-۱۶۲.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==منابع==
| | میتوان گفت، [[فیض]] عنوان دیگر تفضل الهی بر [[بندگان]] است که مرحله اغماض [[خداوند]] از خطای آنها است و لطف خاص به بندگان محسوب میشود. به تعبیر [[علامه مجلسی]]، خداوند، ما را به [[رعایت عدالت]] سفارش کرده است؛ اما خود با ما با فضلش برخورد میکند<ref>{{عربی| أن الله أمرنا بالعدل و عاملنا بما هو فوقه و هو التفضل}}. (مجلسی، بحارالأنوار، ج۵، ص۳۳۵)</ref>. |
| * [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']]
| |
|
| |
|
| ==جستارهای وابسته==
| | فیض الهی، یعنی فیض هستی که سراسر جهان را در بر گرفته، دارای نظامی خاص است، یعنی تقدم و تأخر، سببیت و مسببیت و [[علیت]] و معلولیت میان آنها حکمفرماست و این [[نظام]]، غیر قابل تخلف است، یعنی برای هیچ موجودی امکان تخلف و تجافی از مرتبه خود و اشغال مرتبه دیگر وجود ندارد. [[سیر]] [[تکامل]] موجودات، بالخصوص سیر تکاملی انسان، به معنی [[سرپیچی]] از مرتبه خود و اشغال مرتبه دیگر نیست، بلکه به معنی "سعه وجودی"[[انسان]] است. لازمه بهرهمندی از درجات و مراتب هستی، این است که نوعی [[اختلاف]] و تفاوت از نظر نقص و کمال، و شدت و [[ضعف]] در میان آنها حکمفرما باشد، و اینگونه [[اختلافها]] [[تبعیض]] نیست. |
|
| |
|
| ==پانویس==
| | حکمای الهی میگویند: واجبالوجود بالذات، [[واجب]] من جمیع الجهات و الحیثیات؛ لذا واجب الفیاضیه است. ازاینرو هر کس طالب هر چه باشد، [[خدا]] او را مدد میکند. چنین نیست که اگر کسی طالب [[دنیا]] باشد، خدا بفرماید که تو [[گمراه]] هستی و بر خلاف [[ارشاد]] و [[هدایت]] ما عمل کردهای؛ پس تو را [[تأیید]] نمیکنیم! [[دنیاطلب]] هم در [[دنیاطلبی]] خویش، در حدودی که این سرای اسباب و علل و تمانع و تزاحم امکان میدهد، مورد تأیید و حمایت الهی است و از [[بذل و بخشش]] بیدریغ او بهرهمند میگردد<ref>مطهری، عدل الهی، ص۱۷۰ و ۲۸۲.</ref>.<ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص۱۶۱-۱۶۲.</ref> |
| {{یادآوری پانویس}}
| |
| {{پانویس2}}
| |
|
| |
|
| [[رده:مدخل]] | | == منابع == |
| [[رده:فیض الهی]] | | {{منابع}} |
| | # [[پرونده:10119661.jpg|22px]] [[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات علم کلام''']] |
| | {{پایان منابع}} |
| | |
| | == پانویس == |
| | {{پانویس}} |
| | |
| | [[رده:اسماء و صفات الهی]] |
| | [[رده:اصطلاحات کلامی]] |
