بحث:بدعت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

*بدون تردید [[دین]] و [[مذهب]] از چنان نیرو و مقبولیتی بهره‌مند است که فطرت‌های سالم، آموزه‌های آن را می‌‌پذیرند. بر همین اساس، بسیاری از افراد برای قبولاندن اهداف خود، از [[توان]] و نیروی [[دین]] سوء استفاده می‌‌کنند و [[اعتقادات]] و خواسته‌های عموماً نفسانی خود را از کانال [[آیات]] و [[روایات]] و با استخدام آنها بیان می‌‌کنند. در [[حقیقت]] نکته‌ای را که جزء [[دین]] نیست، با استفاده از [[آموزه‌های دینی]] عرضه می‌‌کنند. از این منظر غیر [[حقیقت]] جایگزین [[حقیقت]] شده و [[بدعت]] صورت گرفته است.

*[[امام علی]]{{ع}} [[بدعت]] را این‌گونه تشریح می‌‌کند: "[[کتاب خدا]] در آن [[احکام]] مورد [[مخالفت]] قرار می‌‌گیرد"<ref>{{متن حدیث|يُخَالَفُ فِيهَا كِتَابُ اللَّهِ}}</ref>؛ {{متن حدیث|وَ يَتَوَلَّى عَلَيْهَا رِجَالٌ رِجَالًا عَلَى غَيْرِ دِينِ اللَّهِ}}. بعد [[حضرت]] [[فلسفه]] مطلب را ذکر می‌‌کند: "پس، اگر [[باطل]] از امتزاج و آمیختگی با [[حق]] جدا باشد، [[مردم]] [[حق‌جو]] [[منحرف]] نمی‌شوند؛ چون اغلب [[مردم]] حق‌گرا هستند"<ref>{{متن حدیث|فَلَوْ أَنَّ الْبَاطِلَ خَلَصَ مِنْ مِزَاجِ الْحَقِّ لَمْ يَخْفَ عَلَى الْمُرْتَادِينَ}}.</ref>. اهل [[بدعت]] [[حق]] را با [[باطل]] مخلوط و ممزوج می‌‌کنند. در این صورت، امر بر [[مردم]] مشتبه می‌‌شود و [[مردم]]، [[حق]] را با [[باطل]] اشتباه می‌‌گیرند و [[باطل]] را به تصور [[حق]] می‌‌پذیرند؛ در حالی که اگر [[باطل]] از [[حق]] جدا شود و با آن در نیامیزد، [[حق]] مخفی نمی‌ماند و از آنجا که اکثر [[مردم]] طالب [[حق]] هستند، نه طالب [[باطل]]؛ [[مردم]] مشتری [[حق]] می‌‌شوند و از [[باطل]] روی بر می‌‌گردانند و [[بدعت]] از رونق می‌‌افتد: "اگر [[حق]] از پوشش [[باطل]] جدا شد و آزاد گردید، زبان بدخواهان از آن قطع می‌‌گردد"<ref>{{متن حدیث|وَ لَوْ أَنَّ الْحَقَّ خَلَصَ مِنْ لَبْسِ الْبَاطِلِ انْقَطَعَتْ عَنْهُ أَلْسُنُ الْمُعَانِدِينَ}}.</ref>؛  "ولیکن از [[حق]] قسمتی و از [[باطل]] قسمتی گرفته و مخلوط می‌‌شوند" <ref>{{متن حدیث|وَ لَكِنْ يُؤْخَذُ مِنْ هَذَا ضِغْثٌ وَ مِنْ هَذَا ضِغْثٌ فَيُمْزَجَانِ}}.</ref> دستاورد این مخلوط، آموزه‌های [[انحرافی]] است که به [[مردم]] تحویل می‌‌گردد. "در اینجاست که [[شیطان]] بر [[دوستان]] خودش مسلط می‌‌شود..."<ref>{{متن حدیث|فَهُنَالِكَ يَسْتَوْلِي الشَّيْطَانُ عَلَى أَوْلِيَائِهِ وَ يَنْجُو الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ الْحُسْنى‏}}؛ نهج البلاغه، خطبه ۵۰.</ref>؛ یعنی ابزار [[شیطان]] باطلی است که [[لباس]] [[حق]] بر آن پوشیده شده است<ref>مطهری، حق و باطل به ضمیمه احیای تشکر اسلامی، ص۶۰ - ۵۷.</ref><ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۵۳.</ref>.

==پانویس==

{{یادآوری پانویس}}

{{پانویس2}}