بحث:کمیل بن زیاد نخعی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'تکیه' به 'تکیه'
(صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== کمیل فرزند زیاد اهل یمن و از قبیله نخع و از تابعین اصحا...» ایجاد کرد)
 
جز (جایگزینی متن - 'تکیه' به 'تکیه')
خط ۲۳: خط ۲۳:
[[کمیل]] می‌گوید: شبی<ref>در تاریخ، شب و روز نیامده، ولی به نظر میرسد این تعالیم روحانی و معنوی در شب بوده است.</ref> [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دست]] مرا گرفت و با خود به صحرا برد، چون به بیرون [[شهر]] رسید، نخست آهی بلند کشید مانند آه کسی که به او [[اندوه]] رسیده باشد، سپس خطاب به من فرمود: "ای [[کمیل]]، این [[دل‌ها]] ظرف‌هایی است که [[بهترین]] آن، فراگیرنده‌ترین آنهاست (که ظرفیت بیشتری برای نگهداری [[علم]] و [[دانش]] داشته باشند) بنابراین آنچه را به تو می‌گویم از من به خاطر بسپار"<ref>{{متن حدیث| يَا كُمَيْلَ بْنَ زِيَادٍ إِنَّ هَذِهِ اَلْقُلُوبَ أَوْعِيَةٌ فَخَيْرُهَا أَوْعَاهَا فَاحْفَظْ عَنِّي مَا أَقُولُ لَكَ }}</ref>
[[کمیل]] می‌گوید: شبی<ref>در تاریخ، شب و روز نیامده، ولی به نظر میرسد این تعالیم روحانی و معنوی در شب بوده است.</ref> [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دست]] مرا گرفت و با خود به صحرا برد، چون به بیرون [[شهر]] رسید، نخست آهی بلند کشید مانند آه کسی که به او [[اندوه]] رسیده باشد، سپس خطاب به من فرمود: "ای [[کمیل]]، این [[دل‌ها]] ظرف‌هایی است که [[بهترین]] آن، فراگیرنده‌ترین آنهاست (که ظرفیت بیشتری برای نگهداری [[علم]] و [[دانش]] داشته باشند) بنابراین آنچه را به تو می‌گویم از من به خاطر بسپار"<ref>{{متن حدیث| يَا كُمَيْلَ بْنَ زِيَادٍ إِنَّ هَذِهِ اَلْقُلُوبَ أَوْعِيَةٌ فَخَيْرُهَا أَوْعَاهَا فَاحْفَظْ عَنِّي مَا أَقُولُ لَكَ }}</ref>


سپس [[امیرمؤمنان]]{{ع}} چون استادی زبردست که از [[روحیات]] [[مردم]] [[آگاهی]] کامل دارد، [[مردم]] را این گونه تقسیم کرد و فرمود: "[[مردم]] سه دسته‌اند: دانای [[خداشناس]]، طالب [[علم]] و دانش‌جویی که در [[راه]] [[رستگاری]] کوشاست و افراد [[نادان]] و بی‌سروپایی که چون پشه‌اند و از هر صدایی [[پیروی]] کرده و با هر بادی حرکت میکنند. همان‌هایی که از [[نور]] [[علم]] بهره‌ای نبرده و به ستون محکمی [[تکیه]] نزده‌اند"<ref>{{متن حدیث| اَلنَّاسُ ثَلاَثَةٌ عَالِمٌ رَبَّانِيٌّ وَ مُتَعَلِّمٌ عَلَى سَبِيلِ نَجَاةٍ وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ أَتْبَاعُ كُلِّ نَاعِقٍ يَمِيلُونَ مَعَ كُلِّ رِيحٍ لَمْ يَسْتَضِيئُوا بِنُورِ اَلْعِلْمِ فَيَهْتَدُوا وَ لَمْ يَلْجَئُوا إِلَى رُكْنٍ وَثِيقٍ }}</ref>.
سپس [[امیرمؤمنان]]{{ع}} چون استادی زبردست که از [[روحیات]] [[مردم]] [[آگاهی]] کامل دارد، [[مردم]] را این گونه تقسیم کرد و فرمود: "[[مردم]] سه دسته‌اند: دانای [[خداشناس]]، طالب [[علم]] و دانش‌جویی که در [[راه]] [[رستگاری]] کوشاست و افراد [[نادان]] و بی‌سروپایی که چون پشه‌اند و از هر صدایی [[پیروی]] کرده و با هر بادی حرکت میکنند. همان‌هایی که از [[نور]] [[علم]] بهره‌ای نبرده و به ستون محکمی تکیه نزده‌اند"<ref>{{متن حدیث| اَلنَّاسُ ثَلاَثَةٌ عَالِمٌ رَبَّانِيٌّ وَ مُتَعَلِّمٌ عَلَى سَبِيلِ نَجَاةٍ وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ أَتْبَاعُ كُلِّ نَاعِقٍ يَمِيلُونَ مَعَ كُلِّ رِيحٍ لَمْ يَسْتَضِيئُوا بِنُورِ اَلْعِلْمِ فَيَهْتَدُوا وَ لَمْ يَلْجَئُوا إِلَى رُكْنٍ وَثِيقٍ }}</ref>.


آن‌گاه [[امام]]{{ع}} به تفاوت میان [[علم]] و [[مال]] پرداخت و دربارۀ ثمرات [[علم]] و نیز [[علم]] خود و انواع جویندگان [[علم]] و... اشاره فرمود<ref>ر.ک: عقد الفرید، ج۲، ص۲۱۲؛ نهج البلاغه، حکمت ۱۴۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۱۸، ص۳۵۲ - ۳۴۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۷۲-۱۱۷۳.</ref>
آن‌گاه [[امام]]{{ع}} به تفاوت میان [[علم]] و [[مال]] پرداخت و دربارۀ ثمرات [[علم]] و نیز [[علم]] خود و انواع جویندگان [[علم]] و... اشاره فرمود<ref>ر.ک: عقد الفرید، ج۲، ص۲۱۲؛ نهج البلاغه، حکمت ۱۴۷؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۱۸، ص۳۵۲ - ۳۴۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۱۷۲-۱۱۷۳.</ref>
۲۲۷٬۶۸۳

ویرایش