آمرزش در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "در [[روز قیامت]] فریادی از داخل [[عرش]] [[حضرت حق]] به گوش آید که: هرکس ثوابش بر عهده من است برخیزد!. در این هنگام تنها کسانی که دیگران را بخشیده‌اند، برخواهند خاست"<ref>{{متن حدیث|عَنِ‌ الصَّادِقِ‌{{ع}}: أَنَّ النَّبِيَّ {{صل}} قَالَ يُنَادِي‌ مُنَادٍ يَوْمَ‌ الْقِيَامَةِ مِنْ‌ بُطْنَانِ‌ الْعَرْشِ أَلَا فَلْيَقُمْ كُلُّ مَنْ أَجْرُهُ عَلَيَّ فَلَا يَقُومُ إِلَّا مَنْ عَفَا عَنْ أَخِيهِ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ‌ ص۴۰۳.</ref>؛

# [[امام سجاد]] {{ع}} فرمودند: "[[دوست]] ندارم که با [[ذلّت]] [[نفس]] خود، شتران سرخ مو - که [[ارزش]] بسیاری داشته‌اند- را به‌دست آورم؛ و هیچ جرعه‌ای نیاشامیدم که نزد من گواراتر باشد از جرعه غیظی که فروخوردم، و آنکه به خشمم آورده بود را بخشیدم" <ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ {{ع}} يَقُولُ‌ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِذُلِّ نَفْسِي حُمْرَ النَّعَمِ وَ مَا تَجَرَّعْتُ جُرْعَةً أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ جُرْعَةِ غَيْظٍ لَا أُكَافِي بِهَا صَاحِبَهَا}}؛ اصول کافی، ‌ ج۲، ‌ص۱۰۹.</ref>؛

# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "ما خاندانی هستیم که روش‌مان بخشیدن کسانی است که به ما [[ظلم]] کرده‌اند"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ مُرُوَّتُنَا الْعَفْوُ عَمَّنْ‌ ظَلَمَنَا}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ‌ ص۴۱۴.</ref>؛

# [[امام رضا]] {{ع}} در [[تفسیر]] [[آیه]] {{متن قرآن|فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ}}<ref>«پس (از آنان) با گذشتی نیکو درگذر» سوره حجر، آیه ۸۵.</ref> فرمودند: مراد آن است که بدون آنکه [[عتاب]] و درشتی کند، ببخشاید"<ref>{{متن حدیث|عَنِ الرِّضَا {{ع}}‌ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ‌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ قَالَ الْعَفْوُ مِنْ غَيْرِ عِتَابٍ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ‌ ص۴۲۱.</ref>؛

# [[ابوحمزه ثمالی]] گوید: شنیدم که [[امام سجاد]] {{ع}} می‌فرمودند: "چون [[روز قیامت]] در رسد، [[خداوند]] تمامی [[مردم]] روزگاران را در مکانی واحد جمع می‌کند؛ آنگاه کسی ندا در می‌دهد که: بزرگواران کجا هستند؟ در این حال برخی از [[مردم]] بر می‌خیزند. پس [[ملائکه]] آنان را در میان گرفته می‌گویند: [[بزرگواری]] شما چه بود؟ می‌گویند: روش ما چنین بود که هر کس با ما قطع ارتباط نمود ما با او ارتباط برقرار ساختیم، و هرکس ما را [[محروم]] ساخت ما به او [[بخشش]] کردیم، و هر کس که به ما [[ظلم]] کرد ما او را بخشیدیم. حضرت فرمودند: در این حال [[فرشتگان]] می‌گویند: راست می‌گوئید، داخل [[بهشت]] شوید"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ {{ع}} قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ‌ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ جَمَعَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ أَيْنَ أَهْلُ الْفَضْلِ؟ قَالَ فَيَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النَّاسِ‌ فَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ فَيَقُولُونَ وَ مَا كَانَ فَضْلُكُمْ؟ فَيَقُولُونَ كُنَّا نَصِلُ مَنْ قَطَعَنَا وَ نُعْطِي مَنْ حَرَمَنَا وَ نَعْفُو عَمَّنْ ظَلَمَنَا قَالَ فَيُقَالُ لَهُمْ صَدَقْتُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ}}؛ اصول کافی، ‌ ج۲، ‌ص۱۰۷.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۱۴۲-۱۴۴.</ref>

== منابع ==

{{منابع}}

# [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۲''']]

== پانویس ==