اسد بن کعب قرظی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

بنا به نوشته [[طبری]]، او همراه جمعی از یهود، پس از [[پذیرش اسلام]]، از [[پیامبر]] خواستند همچنان براساس [[تورات]] روزهای [[شنبه]] را گرامی بدارند. در پی این ماجرا [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref> نازل شد و ایشان را به [[تسلیم محض]] فرا خواند<ref>طبری، ج۲، ص۴۴۲؛ سیوطی، ص۵۷۹.</ref>. نیز [[روایت]] شده است که مقصود از {{متن قرآن|قَائِمَةٌ}} در آیه {{متن قرآن|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند  که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، [[اسد بن کعب قرظی]] و برادرش أسید و تنی چند از یهود هستند<ref>ابن حجر، ۱، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «اسد بن کعب قرظی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۴۵.</ref>