کنیه‌های امام مهدی چیستند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ابومحمد' به 'ابومحمد'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-رده:پرسش‌ +رده:پرسش)؛ زیباسازی)
جز (جایگزینی متن - 'ابومحمد' به 'ابومحمد')
خط ۴۰: خط ۴۰:
*«[[ابو عبد الله]] [[کنیه]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} است. گنجی [[شافعی]] در کتاب "البیان" در احوال [[صاحب الزمان]] {{ع}} [[روایت]] کرده از [[حذیفه]] از [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} که فرمود: اگر نماند از [[دنیا]] مگر یک روز، هرآینه برمی‌انگیزاند [[خداوند]]، مردی را که اسم او اسم من است و خلق او خلق من، [[کنیه]] او [[ابو عبد الله]] است و بیاید که آن جناب، مکنّی است به [[کنیه]] جمیع اضداد طاهرین خود"<ref>نجم الثلقب باب دوم</ref>»<ref>[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۶۶.</ref>.
*«[[ابو عبد الله]] [[کنیه]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} است. گنجی [[شافعی]] در کتاب "البیان" در احوال [[صاحب الزمان]] {{ع}} [[روایت]] کرده از [[حذیفه]] از [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} که فرمود: اگر نماند از [[دنیا]] مگر یک روز، هرآینه برمی‌انگیزاند [[خداوند]]، مردی را که اسم او اسم من است و خلق او خلق من، [[کنیه]] او [[ابو عبد الله]] است و بیاید که آن جناب، مکنّی است به [[کنیه]] جمیع اضداد طاهرین خود"<ref>نجم الثلقب باب دوم</ref>»<ref>[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۶۶.</ref>.
*«[[ابوصالح]] [[کنیه]] معروف [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} است. در میان عرب‌ها، بلدی و بادیه‌نشین و پیوسته در توسّلات و استغاثات خود، آن [[حضرت]] را به این اسم می‌خوانند و [[شاعران]] و ادیبان در قصاید و [[مدایح]] خود ذکر می‌کنند<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است که فرمود: "هرگاه گم شدی در راه، ندا کن یا بگو: {{عربی|یا صالح! یا ابا صالح! ارشدنا الی الطریق رحمکم الله}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۷۲. </ref> و آورده‌اند که [[صالح]]، اسم جنّی است که سیر می‌کند در بلاد به جهت [[ارشاد]] گم شده و حبس کردن حیوان فرار کرده؛ چنان‌چه در "خصال" از [[امام علی|امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[روایت]] شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم. </ref>. بسیاری از [[منتظران]]، با جمله "یا [[ابا صالح]] المهدی ادرکنی" از [[حضرت]] مدد می‌گیرند»<ref>[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۶۶.</ref>.
*«[[ابوصالح]] [[کنیه]] معروف [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} است. در میان عرب‌ها، بلدی و بادیه‌نشین و پیوسته در توسّلات و استغاثات خود، آن [[حضرت]] را به این اسم می‌خوانند و [[شاعران]] و ادیبان در قصاید و [[مدایح]] خود ذکر می‌کنند<ref>نجم الثاقب، باب دوم</ref>. از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] است که فرمود: "هرگاه گم شدی در راه، ندا کن یا بگو: {{عربی|یا صالح! یا ابا صالح! ارشدنا الی الطریق رحمکم الله}}<ref>بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۷۲. </ref> و آورده‌اند که [[صالح]]، اسم جنّی است که سیر می‌کند در بلاد به جهت [[ارشاد]] گم شده و حبس کردن حیوان فرار کرده؛ چنان‌چه در "خصال" از [[امام علی|امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[روایت]] شده است<ref>نجم الثاقب، باب دوم. </ref>. بسیاری از [[منتظران]]، با جمله "یا [[ابا صالح]] المهدی ادرکنی" از [[حضرت]] مدد می‌گیرند»<ref>[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص ۶۶.</ref>.
*«[[کنیه]] اسمی است که مزیّن به "ابن"، "اب"، "اُمّ‌"، "اخ" یا "اخت" باشد. در [[عرب]] متداول است و به منظور [[تعظیم]] و [[تجلیل]] از کسی گفته می‌شود<ref>معارف و معاریف، ج ۸، ص ۵۹۵.</ref>. کنیه‌های [[حضرت مهدی]] {{ع}} چنین آمده است: [[ابوالقاسم]]، [[ابو عبدالله]]، [[ابوجعفر]]، [[ابومحمد]]، [[ابوابراهیم]]، [[ابوالحسن]]، [[ابوبکر]]، [[ابوصالح]] و [[ابوتراب]]<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{ع}} فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است و اسم او اسم من و [[کنیه]] او [[کنیه]] من است"<ref>کمال الدین، ص ۲۸۶.</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۹۴.</ref>.
*«[[کنیه]] اسمی است که مزیّن به "ابن"، "اب"، "اُمّ‌"، "اخ" یا "اخت" باشد. در [[عرب]] متداول است و به منظور [[تعظیم]] و [[تجلیل]] از کسی گفته می‌شود<ref>معارف و معاریف، ج ۸، ص ۵۹۵.</ref>. کنیه‌های [[حضرت مهدی]] {{ع}} چنین آمده است: [[ابوالقاسم]]، [[ابو عبدالله]]، [[ابوجعفر]]، ابومحمد، [[ابوابراهیم]]، [[ابوالحسن]]، [[ابوبکر]]، [[ابوصالح]] و [[ابوتراب]]<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. [[پیامبر اسلام]] {{ع}} فرمود: "[[مهدی]] از [[فرزندان]] من است و اسم او اسم من و [[کنیه]] او [[کنیه]] من است"<ref>کمال الدین، ص ۲۸۶.</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۹۴.</ref>.
}}
}}
{{پاسخ پرسش  
{{پاسخ پرسش  
۲۲۷٬۳۸۰

ویرایش