خباب بن الارت در تراجم و رجال: تفاوت میان نسخه‌ها

*سپس [[امام]]{{ع}} نزدیک قبرها تشریف آورد و با این جملات اجساد [[مؤمنین]] از جمله خباب را [[زیارت]] کرد:[[سلام]] بر شما ای [[اهل دیار]] ([[وحشت]] زا) از مردان و [[زنان]] [[مؤمن]] و [[مسلمان]]، شما پیش‌رو مایید و ما پیرو شما و به زودی به شما ملحق خواهیم شد، خدایا ما و اینان را بیامرز و از خطاهای ما و ایشان درگذر، خوشا به حال کسی که یاد [[معاد]] باشد و برای حساب ([[قیامت]]) عمل مینماید، و به مقدار کافی قانع باشد و از [[خدای عزوجل]] [[راضی]] باشد.<ref>{{متن حدیث|عَلَيْكُمُ اَلسَّلاَمُ يَا أَهْلَ اَلدِّيَارِ اَلْمُوحِشَةِ وَ اَلْمَحَالِّ اَلْمُقْفِرَةِ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ وَ اَلْمُسْلِمِينَ وَ اَلْمُسْلِمَاتِ أَنْتُمْ لَنَا سَلَفٌ وَ فَرَطٌ وَ نَحْنُ لَكُمْ تَبَعٌ وَ بِكُمْ عَمَّا قَلِيلٍ لاَحِقُونَ اَللَّهُمَّ اِغْفِرْ لَنَا وَ لَهُمْ وَ تَجَاوَزْ عَنَّا وَ عَنْهُمْ }}؛ معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۷۰ و ر.ک: اسد الغابه، ج۲، ص۱۰۰.</ref>؛

*طبق [[نقل]] [[محسن امین]]، [[امام]]{{ع}} در ادامه چنین فرمود: [[حمد]] و [[سپاس]] خدای را که [[زمین]] را محل [[اجتماع]] زندگان و [[مردگان]] قرار داد، [[حمد]] و ثنا مخصوص آن خدایی است که ما را از [[زمین]] آفرید و دوباره ما را به آن برمی گرداند و از [[زمین]] [[محشور]] و برانگیخته می‌کند، خوشا به حال کسی که به یاد [[معاد]] است و برای حساب عمل می‌کند و به مقدار [[کفایت]] [[قناعت]] می‌نماید، و به همان مقدار از [[خدا]] [[خشنود]] و [[راضی]] است<ref>{{متن حدیث| اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي جَعَلَ اَلْأَرْضَ كِفٰاتاً `أَحْيٰاءً وَ أَمْوٰاتاً اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي جَعَلَ مِنْهَا خَلْقَنَا وَ فِيهَا يُعِيدُنَا وَ عَلَيْهَا يَحْشُرُنَا طُوبَى لِمَنْ ذَكَرَ اَلْمَعَادَ وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ وَ قَنِعَ بِالْكَفَافِ وَ رَضِيَ عَنِ اَللَّهِ بِذَلِكَ }}؛ ر.ک: اعیان الشیعه، ج۶، ص۳۰۴.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۴۸۰-۴۸۱.</ref>

== منابع ==