شرط عصمت در امامت: تفاوت میان نسخه‌ها

این‌گونه نظارت و دخالت از سوی [[امام]] [[معصوم]] به اینکه او [[رهبری سیاسی]] [[جامعه]] را در دست داشته باشد، بستگی ندارد، زیرا امام می‌تواند نقش [[هدایتگری]] در حوزه [[معارف]] و [[احکام دینی]] را ایفا کند، بدون اینکه عهده‌دار رهبری سیاسی [[مردم]] باشد، چنان که [[تاریخ]] [[زندگی]] [[امامان]] [[اهل‌بیت]] [[شاهد]] گویای این مدعاست. از طرفی [[نظارت]] و دخالت امام در حد یاد شده به حضور عادی امام در میان مردم و امکان [[ارتباط]] عادی آنان با امام نیز بستگی ندارد، زیرا کاملاً امکان‌پذیر است که امام از طریق غیر عادی با [[عالمان دین]] - که عهده‌دار [[تبیین معارف]] و احکام دینی به مردم‌اند - تماس برقرار کند، و اگر در معارف و احکامی که [[امامان معصوم]] در [[عصر حضور]] بیان کرده‌اند، خللی رخ داده است، آن را به [[عالمان]] گوشزد کند. همین که امام معصوم چنین [[تصرف]] و دخالتی نمی‌کند، باعث حصول [[اطمینان]] خواهد شد که معارف و احکامی که در دسترس عالمان دین است برای حل [[مشکلات]] [[دینی]] مردم و [[هدایت]] آنان کافی است<ref>{{عربی|أن الشریعة محفوظة فی زمان غیبته وهی التی فی ایدینا لم یفت منها شئ، فاذا اختلت وجب ظهوره لبیانها}}؛ قواعد المرام فی علم الکلام، ص۱۷۹.</ref><ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۴۹.</ref>

== منابع ==