تسبیح

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۸:۲۲ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل تسبیح (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

تسبیح: تنزیه خداوند از شرک و عجز و نقص[۱].

واژه‌شناسی لغوی

  • تسبیح از ریشه "س ـ ب ـ ح" و سبْح در لغت به معنای گذر سریع در آب و در هواست و برای مرور ستارگان در فلک﴿﴿ وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ[۲] و نیز دویدن اسب﴿﴿ وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا[۳] و سرعت گرفتن در انجام کاری﴿﴿إِنَّ لَكَ فِي النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلا [۴] به استعاره گرفته شده است[۵]. تسبیح نیز اصل آن مرور سریع در عبادت است، اعم از اینکه عبادت، قول یا فعل یا نیت "اعتقاد" باشد[۶]. و به معنای تنزیه خداوند از هرگونه عیب و نقص است[۷]. واژه تسبیح و مشتقات آن‌ ۹۲ بار در ۸۸ آیه از ۴۹۹ سوره قرآن به شکل مصدر، اسم، ماضی، مضارع و اَشکال گوناگون صرفی آمده[۸] و در همان مفاهیم لغوی و برخی مفاهیم‌دینی و شرعی مانند صلوه[۹] به کار گرفته شده است[۱۰].

حقیقت تسبیح و تفاوت آن با تقدیس

صور گوناگون تسبیح و تسبیح کنندگان

تسبیح عمومی موجودات

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. اسحاق‌نیا تربتی، سید رضا، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج7، ص:۵۱۱- ۵۲۰.
  2. و اوست که شب و روز و خورشید و ماه را آفرید (که) هر یک در چرخه‌ای شناورند؛ سوره انبیاء، آیه:۳۳.
  3. و به فرشتگانی که شناورند و با شتاب فرود می‌آیند؛ سوره نازعات، آیه:۳.
  4. تو را در روز، کوششی دراز دامن است؛ سوره مزمل، آیه:۷.
  5. مفردات، ص‌۳۹۲؛ التحقیق، ج‌۵، ص‌۲۰، «سبح».
  6. مفردات، ص‌۳۹۲، «سبح».
  7. التحقیق، ج‌۵، ص‌۱۹ ـ ۲۲، «سبح».
  8. اسماء و صفات الهی، ج‌۱، ص‌۶۴۷.
  9. التفسیرالکبیر،ج۳، ص۲۱۶؛ الوجوه والنظایر، ج۱،ص۴۴۶.
  10. اسحاق‌نیا تربتی، سید رضا، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج۷، ص:۵۱۱- ۵۲۰.