احتکار در فقه تطبیقی

معناشناسی

تعریف لغوی «احتکار»، نگهداری و انبارکردن غذا به قصد افزایش قیمت آن در زمان نیاز مردم است. اصطلاحاً نیز معنایی متفاوت با معنای لغوی ندارد، به جز قیودی که فقها ذکر کرده‌اند:

1. نگهداری غذا تا زمانی که به حد ضرورت برسد، که نظر مشهور فقهای امامیه و برخی از حنفیه و حنبلیه است.

1. رصد بازارها با نیت انتظار برای افزایش قیمت، که مختار مذهب مالکی است.

1. خرید غذا در زمان گرانی و نگهداری آن برای فروش به قیمت بالاتر و ایجاد محدودیت در عرضه، که نظر مشهور شافعیه است.

4. خرید و نگهداری هر آنچه مورد نیاز مردم است به قصد افزایش قیمت، که برخی از فقهای امامیه بدان قائلند.

بنابراین، در مجموع می‌توان گفت احتکار عبارت است از نگهداری کالا (به ویژه غذا) با هدف افزایش قیمت آن در زمان نیاز مردم.