عجله در حدیث
روایات مربوطه
- امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "لغزش همراه عجله است"[۱]؛
- این جمله، در شمار وصیّتهای امیرالمؤمنین (ع) و به هنگام وفات بود: "تو را از عجله کردن در سخن و کردار باز میدارم" [۲]؛
- امام باقر (ع) فرمودند: "مردمان را عجله کردن هلاک کرد، اگر آنان در کارها دقّت میکردند هیچکس هلاک نمیشد" [۳]؛
- امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "انسانی که از آرامش برخوردار است همیشه و یا در بیشتر مواقع صحیح عمل میکند، و انسانی که در کارها عجله میکند همیشه و یا در بیشتر مواقع به خطا میرود" [۴]؛
- امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "بررسی عقلانی بدون عجله، انسان را از خطا باز میدارد، و اندیشه کردن در سخنان و تعجیل نورزیدن در آن، انسان را از لغزش باز میدارد" [۵]؛
- امام باقر (ع) فرمودند: "تأنّی و آرامش در کارها از سوی خدا، و عجله کردن در آنها از سوی شیطان است" [۶]؛
- امام صادق (ع) فرمودند: "دقّت و عجله نکردن در کارها، همیشه درستیِ آن کار را بههمراه خواهد داشت؛ و عجله کردن در کارها همیشه ندامت و پشیمانی را از پی خواهد آورد" [۷]؛
- امیرالمؤمنین (ع) به فرزندشان امام مجتبی (ع) فرمودند: "کار ناشایست را همیشه به تأخیر بینداز و آن را ترک کن، چرا که هرگاه بخواهی میتوانی آن را بهسرعت انجام دهی" [۸]؛
- امام صادق (ع) فرمودند: "پدرم همواره میگفت: وقتی اراده کردی که کاری نیکو انجام دهی، بلافاصله آن را بیاغاز، چرا که نمیدانی پس از آن چه پیش خواهد آمد" [۹]؛
- امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "هرگاه امری از امور آخرت رو نمود، آن را آغاز کن و انجام ده؛ و هرگاه امری از امور دنیا رو نمود، در آن صبر پیشه کن تا به صورت درست آن دست یابی" [۱۰].[۱۱]
منابع
پانویس
- ↑ « قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(ع): الزَّلَلُ مَعَ الْعَجَلِ»؛ غرر الحکم.
- ↑ « مِنْ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ(ع) عِنْدَ الْوَفَاةِ: أَنْهَاكَ عَنِ التَّسَرُّعِ فِي الْقَوْلِ وَ الْفِعْلِ»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۹.
- ↑ « قَالَ الْبَاقِرُ (ع): إِنَّمَا أَهْلَكَ النَّاسَ الْعَجَلَةُ وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ تَثَبَّتُوا لَمْ يَهْلِكْ أَحَدٌ»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰.
- ↑ « قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(ع): أَصَابَ مُتَأَنٍّ أَوْ كَادَ أَخْطَأَ مُسْتَعْجِلٌ أَوْ كَادَ»؛ غرر الحکم.
- ↑ « قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(ع): التَّأَنِّي فِي الْفِعْلِ يُؤْمِنُ الْخَطَلَ التَّرَوِّي فِي الْقَوْلِ يُؤْمِنُ الزَّلَلَ»؛ غرر الحکم.
- ↑ « قَالَ الْبَاقِرُ (ع): الْأَنَاةُ مِنَ اللَّهِ وَ الْعَجَلَةُ مِنَ الشَّيْطَانِ»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰.
- ↑ « قَالَ الصَّادِقُ (ع): مَعَ التَّثَبُّتِ تَكُونُ السَّلَامَةُ وَ مَعَ الْعَجَلَةِ تَكُونُ النَّدَامَةُ»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۸.
- ↑ « مِنْ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ لِابْنِهِ الْحَسَنِ(ع): أَخِّرِ الشَّرَّ فَإِنَّكَ إِذَا شِئْتَ تَعَجَّلْتَهُ»؛ نهج البلاغه، کتاب ۳۱.
- ↑ « قَالَ الصَّادِقُ (ع): كَانَ أَبِي يَقُولُ إِذَا هَمَمْتَ بِخَيْرٍ فَبَادِرْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا يَحْدُثُ»؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۴۲.
- ↑ « قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع): إِذَا عَرَضَ شَيْءٌ مِنْ أَمْرِ الْآخِرَةِ فَابْدَأْ بِهِ وَ إِذَا عَرَضَ شَيْءٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا فَتَأَنَّهُ حَتَّى تُصِيبَ رُشْدَكَ فِيهِ»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۱.
- ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی ج۲، ص ۶۷-۶۹.