بحث:توکل

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Bahmani (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۷ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

توکل در فرهنگ مطهر

یعنی انسان وظیفه خودش را با اعتماد به خدا انجام بدهد[۱]. به عبارت دیگر توکل یعنی انسان همیشه به آنچه مقتضای حق است عمل کند و در این راه به خدا اعتماد کند، که خداوند حامی و پشتیبان کسانی است که حامی و پشتیبان حقّ می‌باشند. توکل تضمین الهی است برای کسی که همیشه حامی و پشتیبان حقّ است[۲].

پس توکّل یعنی انسان در پیمودن راه حقّ چه از جنبه مثبت و چه از جنبه منفی به خود تزلزل راه ندهد و مطمئن باشد که اگر در جریان زندگی هدف صحیح و خداپسندانه خود را در نظر بگیرد نه منافع شخصی را، اگر فعالیّت خود را متوجّه انجام وظیفه کند نه متوجّه خود کار خود را به خدا بازگذارد، خداوند او را تحت حمایت خود قرار می‌دهد[۳][۴]

پانویس

  1. آشنایی با قرآن، ج۳، ص۱۱۱.
  2. بیست گفتار، ص۱۵۹.
  3. مجموعه آثار، ج۱، ص۳۱۴.
  4. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص۲۹۴.
بازگشت به صفحهٔ «توکل».