دیلم حمیری

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Wasity (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۰ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

آشنایی اجمالی

دیلم بن هوشع بن سعد از تیره بنی‌جیشان[۱] از قبیله بنی‌حمیر بن سبا است و از این رو به حمیری معروف است. در میان صحابه دو نفر با نام «دیلم حمیری» معروف هستند؛ یکی، فرزند هوشع جیشانی که موضوع این مدخل است و دیگری فیروز دیلمی، صحابی ایرانی‌نژاد که از سپاهیان اعزامی پادشاه ساسانی به یمن بود و بعدها به دلیل سکونتش در میان قبیله بنو حمیر و هم‌پیمانی با آنان، به دیلم حمیری معروف شد[۲]. شباهت آنان در عنوان، ساکن یمن بودن هر دو و نیز اینکه هر دو درباره «اشربه» (آشامیدنی‌ها) از رسول خدا(ص) روایت نقل کرده‌اند؛ سبب شده تا بسیاری از صحابه‌نگاران همچون ابن عبدالبر[۳]، و ابن اثیر[۴] در تشخیص این دو، دچار اشتباه شده و شرح حال آنان را به صورت مخلوط بنگارند[۵]. اما با دقت در اینکه روایات دیلم جیشانی تنها از طریق ابوالخیر مرثد بن عبدالله مصری و روایات فیروز دیلمی تنها از طریق فرزندانش نقل شده است، می‌توان آن دو را از یکدیگر تشخیص داد[۶].

شخص دیگری که ممکن است دیلم حمیری با وی اشتباه شود، «ابووهب جهشانی» است که یکی از راویان در طبقه تابعین است؛ زیرا به نقل یحیی بن معین[۷]، کنیه دیلم حمیری هم ابووهب است. با این حال، از آنجا که هم کنیه و هم نسبت قبیلگی دیلم حمیری و این فرد تابعی یکی است، بسیاری از منابع[۸] «ابووهب جیشانی» تابعی را با نام «دیلم بن هوشع» معرفی کرده‌اند که اشتباه است؛ زیرا افزون بر هم طبقه نبودن این دو، نام فرد تابعی «عبید بن شرحبیل» است[۹].

به هر روی، دیلم بن هوشع در یمن زاده شد و بعد از حضور معاذ بن جبل در یمن، به عنوان نخستین کس از یمنیان از سوی معاذ به محضر رسول خدا(ص) وفود داشت[۱۰]. از وی تنها یک روایت درباره پرسش او از پیامبر(ص) که درباره حکم شرعی مایع مسکری که برای حفظ بدن از سرما نوشیده می‌شود و نهی پیامبر(ص) از آن نقل شده است[۱۱]. وی بعدها در دوره فتوحات در فتح مصر شرکت داشت[۱۲] و تنها مصری‌ها از وی این روایت را نقل کرده‌اند[۱۳].[۱۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۶۲.
  2. ر.ک: مدخل ابودیلمی.
  3. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۶.
  4. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۰۴.
  5. نیز بنگرید: بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۴۸.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۰؛ تهذیب، التهذیب، ج۳، ص۱۸۷.
  7. یحیی بن معین، تاریخ، ج۲۳، ص۱ و نیز ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲۸.
  8. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۴۹؛ خلیفه بن خیاط، الطبقات، ص۵۳۶؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۶، ص۲۹۱.
  9. بنگرید: ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۶۳ و نیز ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲۹.
  10. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۶۲.
  11. احمد بن حنبل، مسند، ج۲، ص۲۳۲؛ ابوداود، سنن، ج۲، ص۱۸۵.
  12. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۶۳.
  13. ابن عبدالحکم، فتوح مصر و اخبارها، ص۵۱۶.
  14. قلیچ، رسول، مقاله «دیلم حمیری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۷۴.