انگیزه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۱ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مقدمه

«انگیزه عبارت است از حالتی درونی که انسان را به انجام فعالیت وامی‌دارد»[۱]. انگیزه علت غایی رفتار انسان‌ها است و آدمی بدون انگیزه‌ای لازم دست به هیچ عملی نمی‌زند. انگیزه کافی برای فعالیت، تلاش ایجاد می‌کند و به نیروی سازمان قدرت پشتکار و تلاش مضاعف می‌دهد. رفتارهای انسان تحت تأثیر باورها؛ احساسات و امیال و آرزوهای وی قرار دارد و انگیزه‌ها چراهای این رفتار را تشکیل می‌دهند.[۲]

منابع

پانویس

  1. رضائیان، اصول مدیریت، ص۲۱۱.
  2. عباس‌نژاد، محسن، سیره مدیریتی امام علی، ص ۲۲۹.