زوبعه جنی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Ali (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۹ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

آشنایی اجمالی

وی از جمله هفت جنی از اهل نصیبین دانسته شده است که قرآن خواندن رسول خدا(ص) را در بطن نخله[۱] شنیدند و گفتند ساکت باشید[۲]. به ظاهر ابن اثیر صحابی بودن جنیان را قبول ندارد؛ از این رو پس از اشاره به این خبر می‌گوید: اگر شرط نکرده بودم که شرح حالی را جا نگذارم این مورد و مانند آن را نمی‌آوردم[۳]. ابن حجر[۴]، با رد این نظر ابن اثیر می‌گوید: جنیان نیز مکلف هستند و رسول خدا(ص) برای هدایت آنان کسی را فرستاد و شماری از آنان ایمان آوردند و کسی که نامش معلوم بوده و رسول خدا(ص) را دیده، صحابی است.[۵]

منابع

پانویس

  1. جایی نزدیک مکه و در بازگشت رسول خدا(ص) که از طائف.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۳۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۸۰.
  3. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۳۱.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۸۰.
  5. خانجانی، قاسم، مقاله «زوبعه جنی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۹۶.