وحی قرآنی و وحی بیانی (مقاله)

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Shafipour (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۱۶، ساعت ۰۹:۰۹ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

وحی قرآنی و وحی بیانی عنوان مقاله‌ای است که با زبان فارسی به بررسی نظریه وحی قرآنی و وحی بیانی می‌پردازد. این مقالهٔ ۱۴ صفحه‌ای به قلم یدالله دادجو نگاشته شده و در فصلنامه اندیشه نوین دینی (شماره ۱۳، تابستان ۱۳۸۷) منتشر گشته است.[۱]

وحی قرآنی و وحی بیانی
رتبه علمیعلمی پژوهشی
زبانفارسی
نویسندهاحمد عابدی
موضوعمجاری علم لدنی، وحی، وحی در فلسفه دین
مذهبشیعه
منتشر شده درفصلنامه اندیشه نوین دینی
وابسته بهنهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها
محل نشرقم، ایران
تاریخ نشرتابستان ۱۳۸۷
شماره۱۳
ناشر الکترونیکپایگاه مجلات تخصصی نور

چکیده مقاله

نویسنده در چکیده مقاله خود می‌نویسد:«محور اصلی مقاله حاضر، طرح نظریه وحی بیانی است . ابتدا تقسیمات گوناگونی از وحی بیان می‌گردد و سپس به تفکیک وحی بیانی از وحی قرآنی پرداخته می‌شود. پس از نقل کلماتی از بزرگان مفسران شیعه و اهل سنت، ادله نظریه فوق بررسی شده، این ایده طرح می‌گردد که آنچه در قرآن کریم وجود دارد وحی قرآنی است و آنچه در روایات و سنت قطعی معصومان (ع) آمده وحی بیانی است. همچنین پس از ذکر برخی از نتایج مترتب بر عقیده فوق، تعدادی از اشکالات مطرح در حوزه وحی با استفاده از این ایده پاسخ گفته می‌شود».[۱]

فهرست مقاله

  • چکیده؛
  • طرح مسئله؛
  • معناي لغوي وحی؛
  • تقسیمات وحی؛
  • وحی قرآنی و وحی بیانی در کلمات مفسران بزرگ؛
  • اثبات وحی بیانی:
    • ادله نقلی؛
    • ادله عقلی؛
  • دستاوردهاي نظریه وحی بیانی؛
  • منابع و مآخذ.

دربارهٔ پدیدآورنده

 
احمد عابدی

حجت‌ الاسلام‌ والمسلمین احمد عابدی، (متولد ۱۳۳۹ ش، نجف آباد)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: محمد تقی بهجت فومنی، مرتضی حائری، حسین وحید خراسانی و حسن حسن‌زاده آملی پیگیری کرد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در مقطع دکتری رشته فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه تهران به اتمام رساند. عضو هیئت علمی دانشگاه قم از جمله فعالیت‌های وی است.

او علاوه بر تدریس در حوزه و دانشگاه تاکنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشته تحریر درآورده است. «اهتمام به دین در حکومت علوی (ع)»، «گذری بر «مسند الإمام علی (ع)»، «النور فی الإمام المستور»، «آشنايی با بحارالانوار» و «آفتاب سبزوار» برخی از این آثار است[۲]





پانویس

دریافت متن