مهریه زهرا
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
مقدمه
در برخی روایات است که آب، یا آب فرات، مهریّۀ حضرت زهرا(س) میباشد. از امام باقر(ع) در ضمن حدیث مفصّلی دربارۀ مهریّۀ حضرت زهرا(س) آمده است: «وَ جُعِلَتْ لَهَا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةُ أَنْهَارٍ الْفُرَاتُ وَ نِيلُ مِصْرَ وَ نَهْرَوَانُ وَ نَهَرُ بَلْخٍ»[۱]. و در نقل دیگری است: «وَ جُعِلَتْ نِحْلَتُهَا مِنْ عَلِيٍّ خُمُسَ الدُّنْيَا وَ ثُلُثَيِ الْجَنَّةِ وَ جُعِلَتْ لَهَا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةُ أَنْهَارٍ الْفُرَاتُ وَ نِيلُ مِصْرَ وَ نَهْرَوَانُ وَ نَهْرُ بَلْخٍ...»[۲]. طبق این نقلها نه تنها فرات و دجله و نیل و نهر بلخ، بلکه یک پنجم دنیا و دو سوّم بهشت نیز مهریۀ زهرای مرضیّه است، امّا فرزند زهرا، در کنار همین فرات، لب تشنه جان میدهد و مظلومانه به شهادت میرسد[۳].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ مناقب، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۳۵۱.
- ↑ عوالم (فاطمة الزهراء)، بحرانی، ج۱۱، ص۳۵۹ به نقل از اثبات الهداه.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۴۷۳.